(13) 



ropaearutn cognatione paulatim obsolescente , timendum summopere fuit , 

 ne in diversissimas partes distraherentur , vel, una ab altera, tumultarie 

 opprimerentnr ; nisi singularum , in suas res incumbentium , colligatio- 

 nera in sese par comitaretur publici universae Europae status constilutio. 

 Ad communctn vero queindatn Europae statum pub]icum constituendum, 

 nulla magnopere gens vires suas conferre poterat, quac ante erant do- 

 meslicis institutis conformandae. Jgitur politica3 coagmentationis auctori- 

 tas accessit, cunctas complexa, diffusa in omnes, non de cujusque civi- 

 tatis habilu et conditione ducta , sed ab excellentioribus quilmsdam 

 causis , conspicnoque omnibus pariter loco, profecta. Quibus id effectual 

 est, ut, cum per se nulla civitas foras prospiceret, non sua opera, sed 

 alienu , in gentium Europaearum universitatem quamdam aggregaretur. 

 Horum autem vinculorum primum f'uit, imperil Romani instauratio, et 

 in Germanize regem collatio. Quod etsi diversis admodum temporibus , 

 (jii mi quibus antiquum Romae steterat, velut ab inferis excitaretur, 

 nmncli tamen domino cuidam, ad quern dominalio reliqua omuis accepta 

 referenda sit, ac supremae jurisdictionis tnajestati, quae omnes subter se 

 habeat, gentes Christianas subjecit. Hujus autem principatus vim, quam- 

 quam Imperator earn non armis factove vindicarit, nibilo tamen minus 

 per omnem Europaa rem politicam late dominatam esse, et, per varies 

 Imperatoriae dignitatis casus, in seculum usque decimum quartum per- 

 durasse, neminem fugere arbitror , nee cuiquam mirum videbitur, qui 

 quanto major sit politicac, semel bominum animis infixae , persuasionis 

 auctoritas quam armorum, ab historia didicerit. In bujus deinceps causae 

 societatem altera venit, universam rem Europae publicam mox tempe- 

 ratura, syslema feudalilatis, quod vocant. Quo cum statuatur, potestatem 

 qualeiucunque publicam in eum, penes quern ilia sit, a superior! quo- 

 dam domino ita esse derivatarn, ut ea tamen non ricarie, sed jure suo, 

 utatur, i mi ile quaerere, Auditores , quam frequens extiterit coetuum ci- 

 \ilium inter se principumque , tarn ad pacem , quam ad bellum, juris 

 disciplina et constrictio. Hac enim lege, quae non unius principis ditione 

 concludebatur, sed ab uno regno in aliud pertingebat, posteaquam varii 

 ordines gradusque poteslatis erant inducti, context! inter se imicem et 



