(20) 



defuisse, neque alteri suas rationes diplomaticas. Hoc vero planum fac- 

 tum esse videtur, quod palmarium est, medii aevi et recentioris historiae 

 periodos non prorsus disjunctas a se atque separates, sed, quamquam 

 suum cujusvis proprium sit, una quadam rerum, sive politicarum , sive 

 diplomaticarum , eontinuitate inter se colligatas esse: tat ab una ad alte- 

 ram perpetuo progrediendum perseque sit et redeundum. Illud etiatu 

 mihi videor esse consecutus, ut quae sit et politicae et diplomatic* his- 

 toriae indoles , turn quis utriusque nexus mutuus, aliquatenus appareat. 

 Hinc cognoscitur earum discrepantia quoque , Ban argument! tantum , 

 verum in toto rerum decursu ac progressione. Quocirca historiae politicse 

 unius ejusdemque civitatis, et historiae diplomatics, cujus quidem no- 

 tionem a recentiori historia sumus mutuati , non satis apte hoc paclo 

 fiat contentio, ut non alia magis re difFerant, nisi quod haec majoribus 

 momentis, causis, viribus, censeatur. Neque est enim historia diploma- 

 tica recentior historia quasi unius magnae reipublica?. Non quod hue 

 omnino non tendat, sed non confecta res est. Civitatem quis appellet, 

 in qua civium cum civibus rationes e singulorum aniini proposito ac 

 forluitis consiliis pendeant, neque cohibeantur cuneti supremo legis 

 imperiique temperamento ? Civitas esse nequit, nisi in qua universitas 

 anteponatur, preesit singuhs, unde hajc institutorum potestatumque sylva 

 nascitur , quibus statum suum obtinet res publica. Cujusmodi societas 

 juris hoc , de quo dicimus, aevo , non fuit inter diversas gentes : argu- 

 menlo est illud ipsum, quod vocabatur, systema aequilibritatis : a se 

 quaeque proficiscebatur, et agendi erga ceteras normam, suam sibi salu- 

 tem ponebat : quod non difficile est ad intelligendum, quam vagum sit 

 principium et inliuiUe disceptationis. Jgitr diplomatieae historiae incon- 

 stanlius fere ac variabilius negotium erat, quam domesticae Politices , 

 cujus alabili magis flexione procedit explicatio. Atque, etsi alio respectit 

 rationum externarum negotium multo impeditius erat, hoc tamen rursus 

 versatilius ac solulius, quam interioris disciplinae, quod earum moderatia 

 ex particularium potissimum concursu causarum, atque e renata, erat 

 suspensa, neque adeo in universi generis et publici status complexione 

 fundata. Quibus. cansequens fuit, ut historia rationum, qwas inter se 



