( 250 ) 



militiam emendam credidit, concessum ipsarn dotem vincit; sed audiamus 

 Imperatorem: Sancimus , si quis revera in militiam, vel ut filius fiat 

 statutus } vel ob alias similes causas mutuam pecuniam dederit, atque 

 expresse hoc ipsum in instrumento scriptum et pactum ea de re con- 

 ventum flier it , ut casu existente ille sit potior, qui in earn rem cre- 

 didit: ut in hac sola specie mulier cedat" (1). 



Ex quibus cernitur, ut liuic hypothecs locus sit, Imperatorem multa 

 requisita voluisse: primum, ut creditor sibi hypothec* jus stipulatussit(2); 

 deinde, ut credit! probatio scriptis, a tribus testibus subsignatis, proce- 

 dat (3); denique, ut pecunia credita revera ad militiam emendam sit 

 adhibita et credita (4). Praeter bsec video, Gluck (5) requirere, ut is, 

 qui pecuniam credidit, etiam potiorem stipulatus sit hypothecam. Sed hac 

 de re nihil in jure Romano inveuitur; cum prseterea privilegio aliorum 

 creditorum juri qusesito derogetur, couventione privata constitui nequit, 

 nee igitur intelligi potest , cur legislator voluisset , ut potiorem hypo- 

 tbecam sibi stipularetur creditor: itaque illam opinionem omnino rejicere 

 liceat. 



Ut tandem instituamus conclusionem , contendimus: inter privilegia- 

 tos creditores fiscum principem obtinere locum , quatenus privilegium 

 habet; secundum vero, is qui ad militiam emeudam mutuum pecuniam 

 dedit ; tertium uxorem , quee dotem repetit ; quartum vero eos , qui pe- 

 cunia credita aliis creditoribus salvam rem fecerunt. 



(1) Novell. 97, cap. 4. 



(2) Warukoeuig , comm., vol. I. pag. 627. 



(3) Gliick, Erliiuterung des Pandekten-Rechts, vol. 19. pag. 3oi. 



(4) Geslerding , Pfandrecht, pag. 223. 



(5^ Gliick^ Erlauterung der Pandekten, vol. 19, pag. 5oi. 



