( 253 ) 



privilegii. Nee tarn diu hie immoral! sutnus, ut hoc ultimum demon- 

 strarcmus ; veruni etiam, ut ex constitulionis ingenio, ita exposito, me- 

 lius quoque satisfieri posset quihusdam controversiis, quas hie scriptores 

 movere solent. 



Et primurn quidem quserunt, ntrum hypotheca legalis pro publica , 

 quoad prioritatem, sit habenda nee ne? Aifinnativam sententiam defen- 

 duut It el If eld (1), Lcyser (2) et Puffendorf (3), eo potissirnum argu- 

 mento ducti , quod intelligi plane nequiret , qnare magistratui major 

 potestas concederetur , quam legibus. Verum quidem hoc argumentum 

 null ins esse momenti , ex eo perspicitur, quod nihil obstat , quominus 

 quidquam magistratui sit tributum , quod legi denegatum est : Icge etenim 

 ita jubente. Neque mirum : siquidem ratio cur hypotheca , publico irislru- 

 mento probata, aliis pracfertur, omnimodo in tacitis abcst: in his enim 

 debitor eodem rnodo anteriorem diem simulare potest, quam in privatis. 

 Ideoque Gmelin (4) et Erxleben (5) non dubitaverunt accedere eorum 

 sentential, qui propositam quacstionem ncgant. 



Qiuestio, quae majori diflicultati ansam prabuit, ea est: anne Leonis 

 constitutio ccque ad pignora praetoria ac tacita pertineat ? Mulli , inter 

 quos Dabclow (6) , Meiszner (7) et Muhlenbruch (8) , exist iman t , earn 

 tantum ad conventionalia spectare. Verum, nos recte ab hisce viris reces- 

 sisse, credimus: lege enim non distinguente , nee nobis distinguere visum 

 est inter varia pignorum genera; eo minus, quod utriraque eadem ratio, 

 id est, ea, quam supra commemoravimus, idem quoque circa pignorum 

 cujuscumque generis responsum suaderet. Nempe, statim ac debituui 

 contractual est et instrumento publico probatum, lege in ejusdem secu- 

 ritatem hypothecam legalem concedente , dicendum hoc alii pignori , cui 



(O Hellfeld, diss. de przrogativa hyp. UciUe publicae, sect. a. 



(2) Leyser, medit. ad paudect. , special. 226. med. i. 



(3) Puffeudorf, torn. II, obserr. an. 



(4) Von Gmelin , Ordnung der Glaiibiger, pag aai. 



(5) Erxleben, priuc. de jur. pign. , a ^5- 



(6) Dabelow, Concurs der Glaiibiger, pag 3n. 



(7) Meisiner, von stillschw. Pfaudrecht, 3g , in fine. 



(8) Muhlenbruch , doctrina PandecUrum , $ 4i8. 



