(256) 



regula ipsius rei naturae est consentanea, ex eo maxime cernitur, quod 

 debitor pigneratitius , licet ita pignoris dominus remaneat, ut in re^ula 

 illud alienare possit et aliis creditoribus iterum iterumqne pignori dare 

 tamen hisce juri queesito anterioris creditoris derogare nequeat , quum 

 nemo plus juris transferre in aJium possit, qnam ipse habet. Quaa cum 

 ila sint, debitor, qui rem suam jam obligaverat, et postremo alteri cre- 

 ditori jus pignoris etiam concessit, hmc nullatenus jus absolutum et liberum, 

 sed tantum suhordinatum juri prioris creditoris transferre potuit: alias 

 enim debitor ad libitum totam creditoris securitatem evertere posset, quod 

 hypotbecarum naturae quemadmodum adversaretur, quisque vidit. 



Ut nunc ad regulse nostrae applicationem veniamus, ea non solum 

 obtinet quoties hypothecae plures concurrunt simplices, nulla forma pu- 

 blica munitae; verum etiam, si plura pignora privilegiata , vel instrumento 

 publico innixa : etenim utrimque idem flagitat ratio supra a nobis des- 

 cripta , quum debitor, eo quod postea jus pignoris aeque privilegiato 

 concessit posteriori creditori, vel ei instrumentum publicum dedit, tamen 

 hisce juri prioris creditoris, itidem privilegiati , derogare non potuit, nee 

 securitatern ejus debiliorem reddere. Id autem esse intelligeudum de 

 pignoribus, eadem ratione privilegiatis , id est, ejusdem valoris, fere 

 pudet commemorare: itaque nullus umquam creditor, licet tempore 

 eliam prior esset , fisco praeferri potuit , sed iis tantum , qui secum 

 eodem privilegio fruebantur. Cessat autem nostra regula in pluribus casi- 

 bus. Primum in hypothecis, ob versionem in rem privilegiatis : quippe 

 in quibus, uti vidimus, contraria valet: qui posterior est tempore, 

 potior est jure" ; qua sine posterioris creditoris in rem versione reli- 

 quorum creditorum causa baud fuisset salva. Deinde , cessat quoque 

 in quibusdam pignoribus praetoriis, iis uimirum, quae constituta per 

 missionem in bona per excellentiam praetoria appellantur, in quibus 

 quippe singulare est, quod inter plures creditores in possessionem missos 

 nullus potior sit babendus, licet diversis temporibus in possessionem ve- 

 nerint, quum alteri creditori in possessionem misso, ceteri adhaerere 

 possint omnes (1). Cessat tandem in hypotbecis a diversis obligatae rei 



(i) L. 12. pr. dig., lib. XLII. tit. 5. 



