(29) 

 CAPUT TERTIUM. 



DE VARIETATIBUS LUMBRICORUM. 



Multi auctores arbitrantur, inter individuos, quibus componitur species 

 Lumbrici terrestris Linncei, quasdam occurrere species vere distinctas et 

 liuc usque confusas. Nullum dubium moveri potest, quin species a cele- 

 berrimo auctore determinata, multas contineat varietates; sed nulla mihi 

 videtur gaudere criteriis satis notabilibus, ut inde species distinctae possint 

 eflbrmari. Si revera quaedam varietales Lutnbrico terrestri Linnasi sub- 

 tralii possent, ut illis criteria specifica assignarentur : htec emendatio, ni 

 fallor, deberet omnino cadere in individuos satis distinctos, et in regioni- 

 bus a nostris regionibtis segregalis vitam degentes. Non ignoramus , ex- 

 sententia Fabricii, Norwegian individuos maiori praeditos esse forma , donee Varieta* 



T i /-i i T i Norwegiie et 



e contra , Lumbrici Groenlandiae sunt minores ; colore saturation et fu-^ 



siore quam color nostrae speciei proprie sic dictae, qui ruber est. De 

 Blainville sic loquitur: f^u Ics differences si considerables sous le Seniemia J)e 



* Blainville hac 



rapport de la forme et de la longueur proportionnelle parmi les Lorn- de re. 

 brics de nos environs , il se pourrait quils dussent former plusieurs 

 especes.vSipQUle autem intelligitur, plurimas illas dislinctionesinniti tantum 

 posse, dimensionibus relativis sive longitudinis, aut crassitudinis corporis, 

 sive partium inter se collalarum. Nu^'lum criterium eadem prsecisione 

 Linnceand gaudere posset, ac criteria , quibus nunc illud genus distingui- 

 tur : omnes enim illae varietates prasditos sunt octo seriebus longitudina- 

 libus setarum subulatarum ; criterium quod pro specie non variat. Color, 

 forma, magnitude variant, prseterea pro aatate et circumstantiis , in quibus 

 individuus versatur. 



Auctores antiquissimi tales distinctiones jam instituerant. ^4gricola, observatio 

 verbi causa, observaverat juniores Lumbricos terrestres non omnes eodem &TK 

 colore distinctos esse: alii, inquit, sunt albi, alii lutei. Alii auctores dixe- 

 runt, ipsos uti magnitudine, ita etiam colore variare. 



Quin imo Redi non solum plures varietates distin&it, quibus specierum VaHtaie a 

 in mien dedit, sed etiam assignavit criteria anatomica quae singulae illae ^f' 1 ' 1>8er a - 



