(264) 



tingit, ubi hypotheca, creditoribus volentibus , publice est distracta: jure 

 enim tune praesumitur, rem meliori pretio venire neutiquara potuisse, 

 meritoque emptor securus pronuntiatur (1); hoc autern , ubi per prse- 

 scriptionem, id est, non utendo per idem temporis spatium, quo hypo- 

 thecaria actio tollitur, juris ofFerendi perimitur facultas (2). Ultimo casu 

 diligenter est distinguendum , an creditor anterior pignus possederit, vivo 

 debitore; an, eo mortuo, in ejusdem potestate tamquam res propria 

 f uerit : priori casu ad praescriptionem perficiendam 40 anni ; posteriori 

 vero 30 requiruntur (3). 



CAP. VI. 



I. QUIBUS MODIS PIGMJS SOLV1TUR GENERATIM. 



Font: Dig. lib. XX. tit. 6. 



Quaehactenus recensuimus , tantum eo tendebant, ut monstaretur, qua; 

 liypotlieca? vis esset et potestas , quemadmodum nasceretur pignus , cu- 

 jusque naturae esset ex eo nato jus, tarn ratione debitoris, sive extranei 

 pignus tenentis, quaui alterius creditoris pigneratitii concurrentis. Neque 

 vero perpetuum est pignoris jus, imo potius sat inultis perimitur modis, 

 qui quales sint, nunc dispiciemus. 



Et quidem ante omnia respiciendum est ad quatuor momenta, quibus 

 inaxime nititur pignoris jus : scilicet primum ad obligationem principa- 

 lem, in cujus securitatem pignus concessum est; deinde ad creditoris, 

 cujus gratia pignus comparatum est , voluntatem , qua nempe pignus 

 esse velit; denique ad debitoris jus in re pigneri data, quia nemo plus 

 juris ab alterius persona comparare sibi potest, quam ilia babebat, cujns 

 jure utitur ; tandem ad rem existentem , quae in debiti securitatem 

 pignori est data , ut , solutione deficiente , earn creditor distraberet , 



CO L. 3. p. cod. , lib. IV. tit. 4. Westphal, Pfandrecht, 177. pag. 269. 

 (j) Muhlenbrucli, doctrina pandectarum , vol. II. 4i8 in fine. 



(3) L. 7. 2, 3. cod., lib. Vil. tit. 39. Cf. Berghoff, diss. de tucceuione hypothecaria , 

 J 4i Erxleben, principia de jure piguormn , 261 - 262. 



