( 268 ) 



solventi creditor hypothecam cesserit (1); item deinde, qui rem a debitorc 

 emit, ut ex pretio soluto pigneratitio creditori satisfiat (2): denique etiam, 

 si creditor ipse vel fidejussor pignus comparaverit (3); tandem in hypo- 

 thecis pro dote et iis quse liberis in parentum bonis sunt concessoe, cre- 

 ditores in proprias res habere pignus, ea docent quae alias hisce de rebus 

 diximus. 



HI. 



DE EXTINCTIONE PIGNORIS, JURE DEBITORIS CESSANTE. 



Ratio dissolvendi pignoris, quoad subjectum, est in debitore, ubi jus, 

 quod habuit, in re oppignerata amittit. Sane, veluti nemo plus juris in 

 alterum transferre potest, quam ipse habet;ila jure debitoris, pignus con- 

 cedentis, extincto, per consequentiam ex causa anteriori penitus corruit 

 pignus: firmum autem turn subsistere intelligitur , cum debitoris jus in re 

 pignori obnoxia ex ejus voluntate desinit : alias tota creditoris securitas ab 

 arbitrio penderet debitoris, quod quam pignorum indoli adversaretur, cla- 

 rissima luce fulget. Idem obtinet, si debitor ex obligatione personali rem 

 alteri restituere debuit, quamvis novus proprietarius a debitore reparatio- 

 nem damni, quod onere imposito sentit, petere , imo, ut sibi caveatvir 

 onus impositum non esse, possit postulare. 



IV. 



DE REMISSIONE PIGNORIS. 



Font.: Cod. VIII. tit. 26. 



Litt. : C. Thomasius, diss. de retnissione pignoris vel hypothecs per 



remission, debiti et consensum in alienationem rei. Halae,i7i3. 

 C. ThomasiiM, diss. de remissione tacita pignoris perconsensura 



in noYam oppignerationem. HaUe, 1715. 



(i) L. 19. dig., lib. XX. lit. 4. (2) L. 3. princep. dig. , lib. XX. tit. 3. 



(3) L. 5. i. dig., lib. XUV. lit. 2. 



