( 300 ) 



C. Thoinasiu* , cliss. de remissione tacila pignoris vel hypothec* 



per ncceptionem chirographi novi aut iidejussoris. Halse, 1716. 



/. / C. Puttmann, diss. de remissione pigiioris. Lipsiae , 



Anlequam ad sequentem modum dissolvendi pignoris, ad quern dila- 

 bimur, eamus , forsitati baud inutile erit admonuisse , de solo pignore 

 conventional! , neutiquam de tacito nee de judiciali sive praetorio agi , 

 ubi de pignoris remissione dicimus. 



Quemadmodum pigrms consensu contrabitur, ita et dissolvi manifes- 

 tum est, ut docent Impp. Sevorus et ^4ntonius rescribentes : obllga- 

 tionem pignoris consensu et contrahi et dissolvi." Nullatenus vero hie, 

 uti in conslitutione, et debitoris et creditoris consensu opus est; namque 

 et soli credilori, in cujus unicam equidem gratiam pignus est constitu- 

 tum, suo juri renuuciare, sicque pignus liberare licere, nemo prudens, 

 opinor, dubilabil. llanc renunciationem Romani pignoris appellant re- 

 inissionem. 



Earn nonuisi a creditore, cui bonorum suorum est administralio, rile 

 fieri posse, fere pudet recensnisse. Sed forte mirum videbilur, eatn efTec- 

 tuin non raro sorliri, etiamsi fortasse renunciatio debiti, in cujus securi- 

 latem pignus est constitutum, fieri nequeat. Quoad remittentis volunta- 

 tem, de ea omnino constabit, ut remissio facia iutelligatur : nemo enini 

 suo juri renunciasse credilur , nisi id docearit aplissimae rationes. Id 

 duplici niodo accidit : aut expresse et nomiuatim pactus est creditor, ne 

 amplius hypotbeca sit, et expressa babetur remissio; aut aliud quid egit, 

 unde consecutione quadam certa sequitur, euin de non retinendo diutius 

 pignore statuisse, et profecto lacita erit remissio. Quoad expressam , 

 uulla prorsus remanseril dubilatio; sed non ulique semper idem dicen- 

 dum de tacita remissione, quae non raro etiam doclissitnos relinquit du- 

 bios; ideoqne forsitan baud inconvenieus erit bic paulo diulius iuhserere. 

 Nimirum diligenter attendendum est, ad tacitarn remissionem ileterminan- 

 dam, nulla prorsus praesumptione esse ulendum; sed ejusmodi facia a cre- 

 ditore perpetrata intervenire oportere, ex quibus certa omuino volunlas 

 ejus remittendi pignoris evadit: ita rem illustrabimus, ut casus, qui ple- 

 rumque accidere soleut, in quantum licet, enunlientur. Sic cum propone- 



