(38) 



ejus ager coeli temperieet liominum cultu amoenissimus, rivis, nemoribus 

 atque pascuis rerum omnium exercitui commoditatem aburide suppedi- 

 taret, ad earn stativa habuere. Dum autem in locis illis aliquamdiu com- 

 morabantur, ut quod virium in deserto amiserant, copise dulciori olio 

 redimerent, Principes plerasque Gnilimarum urbium, qua; per legates 

 amicitiam et foedus orabant, in suam potestatem receperunt. Atque jam 

 eum in modum Franci per latissimum regionum tractum dominautes, 

 uberrimos partae non multum ante in Soiirnanum victoria? suae fructus 

 percipiebant, et cuncta ipsis prosperiore armorum fortuna cedere vide- 

 bantur, cum oborta repente inter nonnullos primores discordia ad omneui 

 prope exercitum dimanaret, et universae cruciatorum rei interitum mi- 

 naretur. 



Videlicet Principes , prinsquam longius in hostiles terras moverent , 

 Balduinum Bononiensem et Tancredum Apulum. singulos cum delecta 

 manu, ad explorandum iter pra-'miserant. Ducebat Balduinus septingentos 

 Flandrenses (136) equites, adjunctis quibusdam peditibus, illumque, ex 

 \iris illustrioribus , Pienardus Tullensis, Petrus Stadensis et Balduinus du 

 Bourg concomitabantur. Tancredus autem solis quingeutis equitibus et 

 paucis quoque peditibus prrcerat: fuitque ipsius hujus viriurn disparitatis 

 species, qua subinde Balduinus ususest, ut suse causam prastexeret am- 

 bitioni, quas totius dissidii fomilem subministravit. Conjunctim igitur cum 

 suis cohortibus e castris profecti, primuin Lycaoniam transcurrerunt; sed, 

 nullibi comperto lioste, nunc alter ab altero diversus movit. Relicto post 

 se Balduino , Tancredus montium Ciliciae ca3terisque viarum difiicultatibus 

 feliciter exsuperatis , prior ad urbem Tarsum pervenit. Incolebant earn 

 Christian! , Armenii Grsecique , sed Turcarum presidium mcenia tuebatur. 

 Conflagrans desiderio Tancredus, ut avunculo suo Bobemondo civitatem 

 vindicaret, promissis minisque jam eo cives atque Barbaros adegerat, ut, 

 cum major adfuturus esset exercitus , urbem dedituri , interim tamen 

 Apulorum signa in pinnis murorum conslituerent. Dum igitur haec ita 

 erant, Balduinus, qui in itinere suo minus felix, aliquamdiu ingenti 

 rerum omnium penuria per devia montanorum vagatus fuerat, forte pro- 

 pinquos colles tenuit. Unde quum universam Ciliciae regionem usque ad 



