(46) 



alturu conantes , repebant magis quam gradiebantur , prementesque se 

 invicem, nee pro loco consistere, nee niti, nee mutuo sibi auxilio esse, 

 uec ullis circa adminiculis juvari poterant. Graves pondere ferri milites 

 dentibus fremebant frendebantque , et arma , quae in tutelam corporum 

 sumpserant , vilissimo nequicquam pretio oblata , ab se in proftindum 

 praecipitabant. Sed omnium maxime miserabilis erat ilia facies , quum 

 equi , quos subinde gradus fefellerat , super alios alii proruerent , et 

 horrenda mole in abyssum praecipites devolverentur. Tandem vero, 

 faligalione laboris, per multos dies continuati, exbaustae et pleraeque 

 vulneribus obrutae, copiae in planiora loca emerserunt. Per impervia 

 naturali situ loca, vel saxis exslingui potuisset omnis exercitus, si etiam 

 lantum exigua imperterritorum virorum manu Barbari , qui in treme- 

 bundam multitudinem propellerent , opportune colles occupassent. Sed 

 tantus terror vestigiis illorum adhajserat, ut se nnsqnam tuti arbitraren- 

 tur. Franci igitur , uno deinceps agmine Germauiciam moto , urbem 

 quam prima ipsorum adventantium fama Turca? deseruerant, civium 

 deditione acceperunt (143)- 



Balduinus autem Bononiensis , cum , post firmatam Mamistra3 cum 

 Apulo pacem , exercitum Germaniciam pervenisse, atque fratris sui 

 Gothofredi, ex accepto vulnere, scgritudinem intellexisset; eo profectu- 

 rus, cum priore sua Flandrensium turma abiit; recentes vero Belgarum 

 copias, qua? classe advenerant. apud Tancredum reliquit. Tgitnr nunc hi 

 conjunctim cum Italis atque Normarmis universam Ciliciam percurrerunt , 

 omnibusque, quae circa, per celebratas earum terrarum fauces, usque 

 ad Alexandriam minorem dominabantnr , castellis hostium expugnatis 

 attritisque, totam regionem uno victoria? impetu perdomuerunt. Tanta 

 quidem Italorum Belgarurnque virtute deterriti, qui in montanis habi- 

 tabant, Armeniorum et Turcarum Satrapae per legates Tancredo ingentia 

 rerum pretiosissimarum dona misere , ac fcedus orantes , in amicitiam 

 recepti sunt. Post bane vero expeditionem , classiarii milites, Principum 

 imperio, Germaniciam maxima cum gloria redierunt , et ab inde, cum 

 navarcho suo Vimerio , maritima petentes , se iterum pelago commi- 

 sere (144)- 



