( 54) 



spiritus capesserent, et, qua virtute bellum cc&pissent, eadem quoque 

 prosequerentur ; ne alioquin, rem saluberrimam perturbantes, mali ipsos 

 consilii serins poeniteat; neve, quod viros clarissimos omnium maxime 

 commovere debeat , exislimationis suae periculo justam coaetaneorum 

 suorum posteritatisque invidiam incurrerent" (149). 



Finita oratione , ita onines erant permoti , ut non tantum fortissimi 

 quique Gothofredo assentirentur , verum etiam , qui summopere bellum 

 differri voluerant , ne in timiditatis vel ignaviae suspicionem venirent , 

 silentes in eamdem sententiam descenderent. 



Igitur Antiocbiae obsidione decreta, Dux Gothofredus caeterique Lotha- 

 ringiae Primores a fronte cum instructis ordinibus ad urbem procedere; 

 Robertus Flandrensis cum Gallorum et Provincialium Principibus extre- 

 mas acies condncere jussi sunt. Milites clypeis suis inauratis varioque 

 colore depiclis obtegebantur et loricis, squamis ferreis et chalybeis niticle 

 lucentibus, resplendebant. Fluctuabant a capite legionum vexilla auro 

 ostroque insignia et lituum turbarnmque clangor cum hominum et equo- 

 rum strepitu per omnia circa loca , ad unum circiter niilliare , exaudie- 

 batnr. Ita ad XII kalend. Novemb. (18 Octobris) MXCVII Antiocbiam 

 perventurn est. Quoniam vero urbs din fortissimeque obsidionem tulit , 

 ad rectius intelligenda quae apud earn gesta sint, necesse est, ut hie 

 accuratiorem ipsius descriptionem tradamus. 



Antiocbia , Syrise caput veterique splendore , totius Orientis regina , in 

 planitie jacebat, pinguissimam ante se vallem spectans, quae ab Oriente 

 in Occidentem leniter declivis, longitudine passuum quadraginta, latitu- 

 dine autem, pro diversitate locorum, modo qnatuor, modo sex millia com- 

 plectebatur. Fontes rivique perpetui et interfluens major ex Oronte amnis 

 campos ejus irrigabant, duoque ab urbe milliaria versus Orientem coeun- 

 tes , lacum maxime piscosum effecerant. Ab Austro suburbium et fons 

 Daplmidis, gentilitate celebria, et panlo longius immensus mons Orontes, 

 ab imo latere usque in summum verlicem, hortorum cultura et prscdiis 

 voluptuariis luxurians conspiciebantur. Ad Occidentem fluvius Orontes 

 moenia alluebat, continuatoque per Meridiem cursu, decem vel dnode- 

 cim ab urbe milliaria in Mediterraneum mare effundebatur. Denique a 



