(59) 



a pristiim sua majorumque gloria degenerare: toleranliu firniitudineque 

 )> am m I et consilio oinnia edoinari. Si duces se iuvictos tempore praebeant, 

 iuvicturn etiain militein fulurum : nee tanto reliquo exercitui quid- 

 quam defulurum." (155). 



Turn dciiuh; ex communi scntentia decrelum est, ut pars exercitus 

 sub Uol>crto Flandrcnsi et Principe Tarentino louge lateque per terras 

 Saracenorum , quac hactenus intactae pr;eda remanserant, frumentatum 

 iret. lllacbryuianlibus sociis , qui exlremam eis salutem apprecabantur , 

 i]li, mi|HTala facturi , cum quindecim pedilum et duobus equitum elec- 

 turiun niillibus in agros Harem profecti sunt. Fiuibus bostium , quam 

 longissime poterant, triduo peragratis, ingentem pecorum artnenlorum- 

 que vim cum omni spoliorum genere contraxere. Enimvero dum jam 

 maximam itineris partem felicius remensi , ultima nocte, fessi via, fessi 

 onere rapiiiarum baud procul a montibus in lucem conquiescebant, ab 

 innumera baslatorum nuiltitudine , qui velut spissum nemus per vicina 

 uudique loca consliteraut , inopiuato circumcincti sunt. Flauder atque 

 Tarentinus, baud secus quam par erat, moti, nunc id unutn, quomodo, 

 vel rebclis nianubiis , inde quam minima clade discederent , agitabant. 

 JCrgo equitatum a latere suo ordinant, densatiique militum fronte, cly- 

 peis obtecti , qua rarior Barbarorum acies videbatur , adactis calcaribus 

 equos in cursum permittunt. Strictis mucronibus per medios bostes sibi 

 viam fecere; sed uiiserum in modum pedilatus succubuit et < minis praeda 

 amissa cst. Postquam Bobemondus , qui boc impetu a Roberto divisus 

 fuerat, trislissimum cladis sociorum nuntium in castris relulisset, ingens 

 conslernalio omnium animos occupavit. Ferme nemo erat , qui non 

 vel exslinctuni fdium, vel ailinem, vel amicum deploraret. Verumlamen 

 Flander, alterti die, recollectis ducentis equitibus, dispersis atque secure 

 gradienlibus Barbaris ex adverse occurrit. Acriter utritnque manus con- 

 sertac : sed ad ultimum translala ad Robertum victoria, Comes cum 

 immenso prajdarum agmiue ad castra rediit , tantoque effusiori cum 

 gaudio receptus est , quanlo majorem in eis luctum Bobemondus non 

 mill li mi ante diil'uderat (156). 



At ea quoque nonnisi in exiguum ternpus suppetebant, et nova continue 



