(07) 



ejus natural! desiderio in mentibus exstinctis. Fame , vigiliis , laboribus 

 confecti, milites, desertis quas tenueraut statiouibus, in ipsas aedes se 

 ineluserant, acerbissimo line vita: exitum opperti. Non voce praeconum, 

 linn cantu tubarum , mm ducum imperio minisve , at solis flammis , quas 

 Bobemondus tectis injici jussit, extrabi e teuebris in lucem potuerunt. 



Media in desolatione, iramoti semper animo, Dux Lotbaringiae et Comes 

 Flandrensis tanquam unica praesidia totius exercitus erant. Cum etiam 

 plerique procerum nonnisi clandestinam fugam agitarent; illi , emisso 

 juramento se non prius arma posituros, quam sacrum sepulcbrum 

 osculati esseut", conjuiictim cum Episcopo Podiensi vacillantes convenire, 

 increpare , adhortari , confirmare, coiisilio el auctoritate praepedire , ne 

 oaiuis expeditio plane dissolveretur (171). 



Denique vero , pustquam desperatio atque mors per quatuor circiter 

 septimauas in urbe regnaverant, variis prodigiis, quae divinitus contigisse 

 narrabantur (172), Latiui velut ad novara vitam revocati sunt. Ergo 

 quandoque ultima experturi , quasi indubitatum ccelestis favoris pignus 

 accepissent, uno prcelio de capite et omnibus bujus belli fortunis decer- 

 nere statuerunt. 



Quarta Iduum Junii ( quae incidit in vigiliam Divorum Petri et Pauli ) 

 summa alacritate arma capta , et , in honorem duodecim Apostolorum , 

 cum duodecim agminibus in hostes processura. Cum Hugone Magno 

 frontem tenebant Belgae , qui sub Anselmo Ribodimontensi , Ostrevandiae 

 Comite, militabant. His proxirni Flandrenses ibaut. Aliae deinde Belgarum 

 copiae , vario inter se et legionum Gallicarum intervallo , quatuor in 

 turmas divisae, sequebantur. 



Porro Satrapes a praesidiariis, imposito, de quo convenerat, super arcem 

 signo, apparatum Francorum edoctus , duo loricatorum millia equitum 

 praemiserat, qui pontem Antiocbiae occuparent, exercitura transitu prohi- 

 bituri. Cum ergo infestis telis acrius obniterentur , ut egredientes intra 

 uioenia cobiberent; cum pedestribus prorumpens, primum Hugo Magnus 

 hostes feliciter summovit; mox dein Anselmus Ribodimontensis , salutis 

 immemor, in medios irruit. Dum multos basta deturbat, alios gladio con- 

 ficit, viri periculo commoti , Hugo 1 , Robertus Flandrensis, Balduinus 





