(80) 



qui in Oriente exules remanebant, ad Barbaras gentes impugnandas , 

 iirina conjunclum irent." Tarn miserando spectaculo nemo circumsis- 

 tentium uiilitum baronumque sibi a fletu temperabat, atque simul alios 

 alii inter ploratus amplexi, cc fore, jurabant, ut facinorum suorum com- 

 inilitonum perpetuo reminiscerentur ; omissuri nihil, quod ad chris- 

 tianitatis salutem gloriamque Hierosolymee promovendam spectaret." 



Postquam sic utrimque extremum vale dictum fuerat, Conies Flan- 

 drensis, Eustachius, Gono Montis-acuti et alii majore numero Latino- 

 rum duces Oceidentem repetierunt (197); ubi per omnes regiones, palmas 

 in manibus ferentes, a fidelium turbis inter concentus bymuorum, cum 

 ingenti cultu excepti sunt. 



EXPEDITIO CRUCIATA BELGARUM SECUNDA. 



Bellis per dimidimn fere sseculum conlinuis steterat a Gothofredo 

 Bullinaco ad mortem usque Fulconis Andegavensis, tertii post eum regis 

 Hierosolymae, magno satis incremenlo Latinorum imperium. Dein vero 

 postquam in manus imbellis Melisendae , nullius auctoritalis feminae, gu- 

 bernacula inciderunt, agitata civilibus discordiis publica res sensim ver- 

 gere ad interitum coepit. Longe alia indoles, virtus et consilium, quam 

 priori bello animaverant Barbaros , qui, dissensionibus christianorum 

 probe usi, praeter magnam Syrioe partem , jam omnem quoque Mesopo- 

 tamiam cum Edessana urbe recuperaverant, et universe Hierosolymitano 

 regno excidium minitabantur. Tanto igitur discrimini ut .obviam iretur, 

 ex Vezeliaci decreto concilii , ab Occidentalibus Bellum Sacrum secun- 

 dum contra infideles susceptum est. 



MCXLVII. Praecipua inter hujus expeditionis capita historia recenset 

 Theodericum Alsatium, Flandriae Comitem (198), qui cum selectissimis 

 totius ditionis suee pugnatoribus Ludovicum VII , Gallise regem et 



