( 172) 



horum globulorum evanescere aut invisibilem fieri debere: quod a verisi- 

 militudine toto caelo aberrat. Prasterea, si corpora ilia quae in sanguine 

 Lumbricorum observavimus. revera sacci sunt membranacei , riecesse est, 

 inquam, ut punctum luminosum quod in medio illorum occurrit, sit glo- 

 bulus centralis. Sed, uti jam dixi, illud punctum nonnisi est illusio optica 

 et in rerum natura nullomodo existit. Tandem , in omnibus animalibus 

 sanguine frigido praeditis, globuli sunt elliptici, et curva eorum disci est 

 constans et naturae cognitae. In Lumbrico, species globulorum sunt variae 

 formae, et quidern variae magnitudinis, sensibili modo immutantur, et 

 numquam , absque ut in unam congeriem confundantur junctione sese 

 immediate tangunt. Inde patet, illam junctionem non posse habere locum, 

 si revera essent corpora solida et distincta. An aliquis contendit illos glo- 

 bulos efformare substantiam liquidam , colorantem , obducentem nucleum 

 solidum , ilia substantia natura sua deberet haberi tamquam fluidum 

 aeriforme, uno verbo tamquam aer ipse; sed, sanguine omnino siccato, 

 depositum quod efformavit est uniforme, sine ullo corpore extraneo, sine 

 vestigiis globulorum aut sacculorum. Quoad vero ad difFerentiam forma- 

 rum globulorum, objiciet fortasse quispiam Insecta , Molluscos habere glo- 

 bulos circulares, sed ahquando admodum irregulares, et sic formam 

 nihil ad rem conferre ; hoc quidem verum est, sed opinionem nostram 

 non infirmat, nam antequarn dici possit formam globulorum esse irregu- 

 larem, prius probandum est eos revera existere. 



Coagulatio sanguinis venosi humani aliquam praebere posset aualogiam 

 cum phaenomene de quo loquimur. Etenim sanguis venosus, in guttulam 

 redactus, et microscopii ope exploratus, coagulari incipit: statim pelluci- 

 dus ad guttae circumferentiam evadit et aspectum induit granulosum , 

 dum medium guttae, ubi maxima sanguinis quantitas occurrit, exhibet 

 innumeras maculas aut cellulas quae continent substantiam liquidam , 

 translucidiorem ; eodem tempore, globuli solidi contrahuntur , cellulae 

 niajores evadunt, aliae evanescunt, et mox, integra gutta nihil amplius 

 nisi ramificationes radiantes exhibet. Durante hac cellularum mutatione, 

 gutta apparetgranulosa magno praesertim numerohorumcorpusculorum(l). 



(i) Vid. Magendie, Precis de Physiol., torn. II. p. a34.. 



