(105 ) 



ncgotium liabereut. Ne exercitui quidem maximo hie latrocinari vel 

 piraticatn cxercere per Alexium, potentissimum utique Regem, impune 

 licere, nedum bellura gerere, aut aequo utcumque Marie decernere. 

 Paucitateiu sociorum cum Grsecorum multitudine comparandam esse. 

 Ut vigesies tanto plures illi sint, necem ipsos omnes, aut eerie com- 

 pedes manere, si, quod ingratissimum fore sibi Alexius profilealur, 

 proelio juslisque copiis confligendum sit." 



Ad haec, jussu Balduini caeleroruraque Primorum cliens ejus Coiion 

 Betbuuietisis, vir domi militiaeque iiobilissimus et bellalores omnes elo- 

 quentia antecellens, respondit. Lepide sane miratur Alexius tuus, cur 

 hujus Societatis Priucipes, nuniquam ab eo lacessiti vel laesi, ullro 

 annul i ejus regnum invaserint ; quasi , quod per smunmin scelus 

 et impielalem Isaaco fralri ejusque filio Alexio, quern inter nos 

 assidentera eonspicis, abstulit, suum facere potuerit. Per iios sciat 

 licet, ad patratum ab eo facinus lot am ingemuisse Europam, et serio 

 doluisse non pios modo , sed eos omnes , qui vel levem bumanitatis 

 sensum retinuerint, inter cbristianos eliain hominem reperiri, qui ipsos 

 Barbaros diritate et barbarie superaverit. Sed vos haec dissirnulatis, 

 quin eliam ad crudelitatis portenta, nimio saepius hie videri soli la, jam 

 dudum obduruislis, et latronem, lyranuuin atque parricidam pro Rege 

 colitis. Nos itaque ejus injuriae , cujus vos silentio et socordia vestra 

 rei estis , ullores venimus. Ea tamen sumus mansuetudine et clementiti , 

 ut, queni doiuinum tuum appellas, per te rogatum velimus, ne judi- 

 ciuin armorum aut Martis exspectet ; veniam potius ab Isaaco fratre 

 petat, et eum in imperium restituat. Nee enim in causa, quam pero- 

 rasli, sed in hujusce Principis adolescentis fide, spes salutis posita est. 

 Primores cum Dandulo sese omnem operam atque studium Isaaco et 

 filio Caesari placando daturos pollicentur. His deprecatoribus dominum 

 tuum non solum veniam impetraturum confido, verum etiam lantuin 

 ! acullai ii in , unde se suosque victu et cultu , sua gente digno , alere 

 luculenter possit. Iluus igilur paries erunt, ut, primo quoque tempore, 

 ipse sibi Isaacum cum filio reconciliandum, atque in integrum, quoad 

 ejus fieri possit, restitui velit. Tu vero ad tutiora re versus consilia, 



