( 212 ) 



Sed aliquis arbitrari posset in scissionibus Lumbrici terreslris defectura 

 liquoris eirculalorii mortem partibus secatis inferre : sed res non eadem 

 ratione se habet ac in animalibus sanguine calido praeditis, etsi in priori 

 verme circulatio sanguinis satis celeri modo feratur. Si quaedam pars 

 secatur infra clitellum, mox sanguinis circulatio in parte posteriori cessat 

 aut lentior evadit : extremitates vasculorum clauduntur evaporatione et 

 exsiccatione succi albidi et viscosi qui e corpore et prassertim e vulnere 

 magna copia exit. Remissio motus circulatorii certe a defectu cordis 

 pendet ; sed, qmun ganglia functiones adhuc pergant perficere et trans- 

 mittant influxum suum in musculos et in membranam fortasse ruusculo- 

 sam quae constituit vasculorum sanguiferorum parietes, liquor circulans non 

 omnino immotus manet. Posterior corporis portio nullum amplius habens 

 organum masticationis , rion amplius etiam novis vescitur alirnentis; sed 

 horum quantitas quam continebat tempore scissionis, simul cum succo 

 nutritivo qui inde ortus erat sufiiciens est ad hujus partis secatae conser- 

 vationem, et etiam ita ut aliquamdiu insuper crescat; sed numquam 

 inde nasci posset animal absolutum uti opinio invaluit. Seces Lurubricum 

 in tres partes , videas quid locum habeat in parte intermedia , et cernes 

 incrementum manifestari ab utroque latere donee corrumpatur exhausta 

 pars destruaturque. 



