( 130) 



EXPEDITIO CRUCIATA BELGARUM OCTAVA ET ULTIMA. 



MCCLXVIII - MCCLXX. Quamquam praecedens bellum nonnisi 

 maxima infortunia pepererat, Divo tamen Ludovico animus non defuit, 

 ut post viginti deinceps annos alteram in infideles gentes cruciatam sus- 

 ciperet. Junxere se ipsis ex Belgarum Primoribus Henricus Comes 

 Luxemburg! (267), Flandriae Conies, et, splendidissimo iterum cum ap- 

 paratu, Comes S. Pauli (268); Robertas Bethuniensis et alii nonnulli ex 

 Hesdinensi Comitatu, qui omnes cum Rege ex Aquartun Mortuarum 

 portu in Africam trajecerunt. 



Cum adbuc expeditionem pararet , gnarus, quanta pietate et virtute 

 Frisones in anterioribus bellis inclaruissent , misit ad eos cum litteris 

 Ludovicus ecclesiasticum hominem, Gerardtim nomine, qui fortissimam 

 gentem ad novam belli societatem bortaretur. Profectns ille cum Pon- 

 tificia potestate, incredibile dictu est quantum per universam Frisiam , 

 sed potissimum Nordac , loco Amasum inter et Visurgim tune temporis 

 celeberrimo, concionibus suis profecerit. Homines cunctorum ordinum, 

 nobiles, divites , inopes, collata ad impensas belli in commune quam- 

 cumque vel pecuniam vel gazam possidebant, certatim nomina dedere, 

 ita quidem ut, testaute rerum Frisicarum scriptore, patriam nummis 

 pariter et viris exhaurire velle viderentur. Quoniam vero militiam pe- 

 tentium numerus omnem modum excedebat, edicere publice necesse 

 habuerunt, hominum multitudine apparatum navium excedi non posse, 

 atque c< qui conscendere classem vellet, marcas monetae sterlingensis VII, 

 butyri cados VI, bovis dimidium , pernam porcinam unam , f'arinae se- 

 :modiurn; et praeterea arma et vestes, quantum satis esset, baberet 

 parata." Feminis quoque prudenter iter fuit interdicturn. 



Sic postquam omnia rite fuerant ordinata, diversis e locis cum quin- 



