(131 ) 



quaginta coggonibus , prseter navigia minora , in praestitutum Flandrise 

 portum couvenerunt, unde deinceps, cum exercitu regio se conjuncturi, 

 Massiliarn delati sunt. Jam Ludovicus e Gallia vela fecerat, Frisiis ali- 

 quamdiu post condictam diem nequicquam exspectatis (269). 



Magnus igitur Francorum exercitus, quern cseteri Belgae seqtiebantur, 

 post brevem trajectum ad portum veteris Carthaginis appulit. Postero ab 

 adventu die, conjectis in fugam Afris, qui, instruct?! in littore acie, 

 descensionein probibere tentaverant , copias in terram exposuere , et 

 continuo arceni cum vico Marsa, et ipsam denique Carthaginem, in suam 

 potestatem redegerunt. Inde Tunetum uiovere decreverant, sed pestilens 

 lues, quse infra brevissimum tempus caput expeditionis, Divum Ludo- 

 . vicum, et niagnam exercitus partem absumpsit, omne bellum abrupit. 

 Fregit quippe lugubris casus ita cseterorum vires animosque, ut nihil 

 amplius contra Barbaros susciperent. Advenit quidem, sub ipsam Lu- 

 dovici mortem, cum novis subsidiis frater ejus Carolus, Sicilian Rex, et 

 non multum quoque post cum classe sua Frisii appulerunt: sed ne sub 

 novi ducis imperio bellum redintegraretur , Tuneti Princeps pacem 

 petiit , quam ipsi cruciati concesserunt. Leges erant, ut belligerantes 

 utriraque captivos redderent, et cbristiani, qui in vinculis tenebantur, 

 libertate donarentur: liberum ipsis foret, in terris ejus habitare, 

 templa exstruere, et fldem suam prsedicare. Nulla Tunetus vectigalia 

 per omnem ejus dominationem Francorum commercio imponeret. Sol- 

 veret ille omnibus cruce-signatorum ducibus militibusque , propter 

 impensas belli, ducenta decem unciarum auri millia, et quotannis 

 Sicilian Regi quadragies mille numnios aureos penderet." His condi- 

 tionibus exercitus ex Africa abductus, et fere quisque in patriam re- 

 versus est. Ex Belgis tamen Frisii cum paucis Anglis in terram sanctam 

 profecti sunt , Barbaros oppugnaturi. Verumenim vero prseter expu- 

 gnationem urbis Nazareth nihil memoratu dignum gesseruut , et non 

 multum quoque dein iter in Occidentem remensi sunt (270). 



Tarn exiguus fuit exitus hujus cruciate?, qua? late terrorem fundere 

 per Mohamcdanas gentes debuisset. Alter eventus fuit, quod omnino 

 animus fregit Europac populorum ; quorum ab eo inde tempore unlli 



