(137 ) 



glebse non amplius, quemadmodum antea, erant annexi. Abiit et tractu 

 teinporis ea remissio in legera. Quin postquam saepe et facilius clerici a 

 Priacipibus mamunittendi veniam obtinuerant, apud eos tandem quoque 

 nios invaluit, ut hominibus suis libere, cum ipsis placeret, abire per- 

 milterent (282). 



Sic itaque ne magis in rem inquirainus, ex variis liisce, quas hacte- 

 niis exposuimus, satis deduci posse opinamur , Bella Sacra certe egre- 

 giam occasionem exslitisse, ut a servitute ruslica gens servilis ad liberta- 

 tein perveniret. Id adhuc magis liet manifeslurn in sequenti <$. Nulla 

 tamen lege generali umquam servitus in Belgio abrogata fuit. Cilant 

 plerique auctores, ut sacpe fit, post alios alii, instrumentum IMargaretae 

 Coustantinopolilanac anni MCCLII ( illud fere omnes ex libro I Edictorurn 

 Flandrioe citant ad annum MCLI, errore e solo anachronismo per se satis 

 palente, ) quo ilia scilicet servis universes Flandriae libertatem conees- 

 sisset. Sed perperam. Nam ea chart^ Comitissa non alios emancipare po- 

 terat, quam eos solos, qui sub ejus solius proprid, non vero sub allend 

 Seniorum ( Seigneurs ) Flandriae , justitia manebant. Quippe servi partem 

 constituebant feudi alicujus Senioratus (Seigneurie], in cujus proinde 

 ditione, cum aliena esset, Princeps, ex natura systematis feudalis, nul- 

 lum manumittendi jus babebat. Ut de hujus rei verilate persuasum nobis 

 sit , suflicit , leviter illas litteras percurrere , casque cum posterioribus 

 componere , quibus expresse constat , earn nonnullos servos , qui ipsi 

 proprii erant, sub servitutis jugo retinuisse (283). Nonnisi ergo sensim 

 servitus decrevit: nam adhuc ea Liedekerckae anno MCCCXIV, et etiam 

 amplius quam dimidium deinde saaculum post in Hollandia , quamvis 

 multa mitior facta , exstitisse legitur (284)- 



18 



