PROLEGOMENA. 



OIQIUDEM in varias historic gentium a- talcs inquiramus, miia nobis ilia 

 in primis et miseranda videtur, qua homines ab omni quern a Romania 

 acceperant cultu recesserunt, et ad tantam ferocitatem atque barbariem 

 proruerunt , ut antiquse culturae vix , ac' ne vix quidem ulla vestigia 

 reperirentur. Religio, quae ad pacem proprie erat accommodata , gen- 

 tes ad optima quoeque adducere debuisset, sed a vero suo fine tarn 

 late aberravit, ut ad contraria qusevis duceret bomines, adeo til non 

 mutui amoris dulci se consociaretit vinculo, at niagis magisque contra 

 a se invicem discederent, ut iras, contentiones , rapinas, bella foverent 

 perennia. Fanatica superstitio omnium animos invaserat et reliquorum 

 bonestiorum sensuum ita locum exceperat, ut ad crudelia quacque et 

 ad scelera peragenda, a quibus adhorreat natura, quibusque recta ratio 

 Iklcm omnem neget, ducti et incitati fuerint. Omnipotens clerus, 

 insatiabili correptus avaritia ; armis constanter induti nobiles , eadern 

 macula barbaraque insuper crudelitate conlaminati; miser tandem vul- 

 gus, gravi utriusque ordinis jugo oppressus; monastcria inde omni luxu 

 ornata ; castella splendide sed barbare instructa ; miserae porro casa? , 

 contritorum babitatorum receptacula passim cernebantur. Exlrema om- 

 nino licentia penes infimam servitudinem exsultabat; inaudiUe opes juxta 

 deplorandam egestatem durum ostendebant discrimen ; circum magna 

 castella saepius agri iuculti aut vastati agriculture neglectum, bellorum 

 calamitates et clades indicabant. 



Hanc Europ* conditionem reputantibus operas pretium semper nobis 

 visum est illae summi momenti expeditiones , quas contra Orientem 

 Occidens suscepit, paulo accuratius observare, quo magis fontem inda- 

 garemus, e quo res lautior aubinde, et optima rerum commutatio ortse 



