jurisconsultus, ita tandem controversiae jurisconsultorum , ex sectis potis- 

 simum oriundae, diremptoe esseiit, atque omnino magna hac Juliani opera 

 jurisprudeutiae omnis salus allata. Verum Julianus secunduni Hugonem 

 Haclriani jussu tria edicta in urbe conflavit, pro norma jurisdictionis, et 

 nil de edicto nostro meruit, nisi quod commentarium egregium scripserit. 

 Sed ille Julianus, sit edicti condilor, aut tantum interpres (1), inter 

 disertissimos habetur, et est, ejusque scripta maxinii esse quod ad pig- 

 norum doctrinam momenti, neminem fugit, qui recordatur , ex Juliani 

 scriptis 376 fragmenta (2) esse imperiali jussu in pandectas illata : 

 majorem itaque numenun quam ex omnium Juliana nostro anteriorum 

 jurisconsultorum scriptis, simul sumptis (3). Juliani nullum opus mihi 

 innotuit, quam illud, de quo diximus, et quod vocatur Juliani digesta; 

 quia nempe consueverat (4) libros, qui ordinem edicti habebant, am- 

 pliora juris systemata, qualia ab Hadriano multa a jurisconsultis scimus 

 confecta, sic appellare. Quandoque veuit boc opus sub titulo LI de his 

 qui not. infam. sive Libri ad Edictum, et libris LXXXIV constat, licet 

 in pandectarum manuscripto florentino quodam loco liber LXXXXIV 

 laudetur; quippe accuralae eruditionis scriptores testantur, unum X manu 

 spuria esse additum (5). Caeterum memorare non pigebit , Cervidium 

 Scosvolam , Ulp. Marallum, Jul. Paulum et Jun. Mauricianum, 

 singulos animadversiones et observationes ad libros Juliani ad edictum 

 condidisse. 



Sextus Ccecil. ^fricanus sub ^fntoninis vitam degisse dicitur , et 

 Salvii Juliani, fuit discipulus. Tanla erga preceptorem ei fuit honor 

 et reverentia, ut, dum in scriptis suis dicit existimavit, negavit, pu- 

 tavit, inquit, respondit , jiotat, semper Julianum magistrum intellexe- 

 rit : tanta ei fuit in respondendo perspicacitas ingeniique acumen et gra- 

 vitas, ut veteres interpretes effata ejus nomine Legis ^fricance non 



(1) Hanc controversiam novo cxamini subraissam inveniraus in dissertatioue de Salviani 

 Juliani meritis, in edictum praetorium recte esliraandis, auclore Aug. Frid. Biener, Lipsia;, 1809. 



(2) Westplial pfandrecht, 2. pag. 2. N 4. 



(3) Hugo, hist, du droit, CCCXXVII. 



(4) Rutilius vita'Jtxliani , cap. 66. 



(5) Weslplial pfaudrecht, 2. pag. 2. N 4. 



