(49) 



Denique nobis observandum superest, non potuisse quin, bellis sacris 

 quibusdam absumtis Principibus , in alienas defunctorum imperium 

 maims transiret. Me paulo superius monuisse memini, Gotbofredura 

 Bullionensem , ubi Urban! II. jussui parere constituent, Velariam Ottoni 

 Gelriee Comiti pignori dedisse, ea, lit videtur, conditione, ut vel ipse, 

 vel sui beredes, post certum quoddam definilumque forte tempus, illam 

 repetere possent ; quam regionem avo suo ad liuric rnodum concessara 

 sibi retinere cupiens Henricus Nassaviae, Gelriae Conies, tiliam Godefridi 

 cujusdam (1), Lotbaringiaj Ducis, diixit, eoque modo sibi suisque bere- 

 dibus Velariam acquisivit (2). Ilollaudiae itidem hac in re bella sacra 

 momenti fuere, nam Guilielmus, Hollandiae Comes, dum urbem Damia- 

 tam fortissime oppugnabat, Balduinus Comes Bentbeniensis Procurator 

 Hollandiae fuit coustitutus , unde deinceps rursus faclum , ut tutoris 

 nomine, pro minore Florenlii IV filio Wilhelmo II bunc Comitatum re- 

 geret idem (3). Sed maxime in Flandria ilia bellorum in Oriente ges- 

 torum vis apparuit. Philippus enirn tlsatiae ubi in Ptolemaidis obsidione 

 occubuerat, nullis relictis filiis, gravissima de successione contentio orta 

 est inter Pbilippum Franciae Regem, cui Isabella defuncti filia nupserat, 

 et Balduinum Hannoniae Comilem , qvii alteram ejusdem filiam Marga- 

 retbain duxerat, eo effectu , ut bic Hannoniae suo Comitatm maximam 

 Flandriae partem adjungeret, indeque Flandria et Hannonia uni ab hoc 

 inde tempore paruerint Comiti (4). 



Postremo quamvis eo nomine graviter Pontifices civitatum ordinem 

 turbaverint , quod imprudentissimo consilio, debi tori bus , modo crucis 

 sigiium amplexi in Palaestiuam transirent, donee rediissent, a debitis 

 solvendis inducias concesseriut (5); tamen prauter ilia, qua? diximus , 

 etiam alia beneficia bellis sacris accepta referunt nostrae civilates. Sic 

 exempli gratia expeditiouibus cruce signalorum, rem imam eamdemque 



(t) Quisnam fuerit ille Godefridus inter auctores non constat, deque eo sub judice lis est. 

 (a) Pontanus 1. c. io4. Cf. Wagen. 11. ao5 et in pr. Byv. op het tweede deel. 92. 



(3) Byv. op Wagen. op het tweede deel. Meerman \. c. I. 18, 28. 



(4) Ateyerus ad a. 1191 - 1192. 



(5) Will. Tyr. I. c. 16, in Gest. Dei per Francos, p. 64i , et Bothmer 1. c. c. i. J 4. 

 Ducangc, Gloss., voce crucis privitegium, II. 1194. 



7 



