(54) 



ut dicebarit , paries suscepturi , quo nihil potius cupiverunt equites , 

 quorum famae gloriaeque immensa cupido domi finibus angustioribus 

 fuerat contenta. 



Multos verumtamen sacrum hunc flnem petentes, vel inorbis aliisve 

 calamitatibus, \el a Saracenis in via Asiaque inleremtos audimus, dum 

 superstiles opibus suis quibnsvis modis exviti, irifirmiores pauperioresque 

 redirent, cui malo ut mederentur, humanioribus etiam sensibus ducti, 

 libertates iisdem vasallis uec aegre, nee inviti concessere, in quos antea 

 tyrannicam dominatiouera exercuerant. Tandem ipsorum illorum subdi- 

 lorum multi sane, absentia dommorum usi, negata quondam sibi arrogare 

 jura, quae domini subinde . vellent nollent, ne pejus quid accideret, 

 comprobare privilegiisque conGrmare procul dubio coacti sunt. Hinc 

 efficimus, non aliter potuisse, quin haec bella cum aliis rationibus non 

 parum concurrerent ad systema Fendale, in tyrannide nixum, labefactan- 

 dum atque frangendum , cui beneficio in primis inservierunt urbium 

 institutio novusque rusticorutn ordo. 



Quamvis de urbibus infra erit agendi locus, hie tamen deillis, bello- 

 rum sacrorum opportunitate ad rerum pviblicarum normam adductis , 

 reique feudali mullo maxime obnoxiis, verbo qusedam, observatu baud 

 indigna, proponere lubet. Nobiles nimirum cruciatis expeditionibus ad 

 incitas redacti, divitiisque privati, urbibus suis atque villis , ut modo 

 diximus, privilegia auri pondere gaudentes concesserunt (1). Nee uno 

 nomine hse urbes, variis juribus et immunitatibus donatae, tyrannicae rei 

 feudali obsistebant. Praeterquam enim , quod in illas tamquam asyla con- 

 fugerent servi, quovis modo a dominis graviori jugo oppress! (2), qnique 

 horum in primis absentiam, ad libertatem tamdiu frustra exspectatam 



(1) Vide praeter auct. cit. Tan Wyn, Hist, avondst. , II. 17. Robertson, I. 34. 



(2) Ita \Vilhelmu8j Romanorum Rex, Hollands Comes iu Dordracensi privilrgio consli- 

 tuit, ut homo proprius, qui in libertatem urbis habitatum veneral, modo intra annum et diem 

 ( id est annum et 6 hebdomada) a domino non repeteretur, omuiservitute liberaretur. Meerman, 

 II. 54. Nee iudigemus hujuscemodi privilegiorum exeraplis: Meerman, I. 28. Kluit 1. c. IV. 

 82, maxime io4. fart Jf^yn, Huiszitt. leveu , I. iz-i. Robertson, 1. 34. Grarnmnye, Ant. 

 Antwerp, docet idem post 4o dierum haud turbatum domicilium Cortraci obtinuisse. De 

 Nelis 1. c. 670. 



