(30) 



ceptores, Romani. Seel iteruru ad Gaium nostrum hie delabiraur, quippe, 

 qui ad legein XII tabularum scribens, de pignoris etyruo dixit! Pignus 

 appellatum a pugno : quia res , quae pignori dantur, manu tra- 

 duntur (1). 



Sic pignus a pugno etiaru recentiorum derivant plurimi, quorum no- 

 minasse sufficit egregios duumviros Negusantium (2) et Donellum (3). 

 Sic autern nou omnes, etenim Broceus , quamvis pignus a pugno derivari 

 etiam censeat, aliam inuit ratioriem : quia nirnirum clausa manu res 

 tenentur. 



Hos excipit notatque Salmasius (4) , dicens falso et inepte , quod de 

 pignore dicitur , id rei proprie mobilis adstrui : absurdum enim esse , 

 pignus deducere a pugno, quum pugnus clausam manum significet, 

 unde pugnus pro ictu , id est, %ovQa) , qui clausa manu incutitur, unde 

 pugiles appellali, usurpatum. Existimat ergo magis esse, ut cum JMarti- 

 nio (5), fossio (6) et Scaligero (7) aliisque , pignus apago^ id est, jungo , 

 figo derivemus : ut sit, quo quis se pagit alteri , obligat ad fidem servandam. 



Sed ad phylologos, quorum scire est a quo latere stet veritas, litem 

 dimilto, quippe qui satis prasslitisse mihi videor, si quorumdam opinio- 

 nes non nimis retulerim mutilatas. 



Nunc ergo ad juridicam pignoris pervenimus significationem , quam 

 quidern si species, non unam, sed triplicem potius habebis. Etenim video, 

 Romanes pignus dixisse rem ipsam , quam debitor creditori suo in obliga- 

 tionis securitatem obligaverat, sicque sensu objective verbum usurpari 

 nemo nori vidit. Sic non modo, sed alio quoque sensu pignoris verbum 

 usurpant quirites: nimirum contractum ipsum, quo pignus inter credito- 

 rem et debitorem contrahitur , pignoris nomine designantes. Tandem 

 sensu subjective pignoris nomine utuntur Romani, et sic ad rei nostra? 



(i) L. a58 dig. de verborum significatione. 



(a) Negusantitis tract, de pig. et hyp. in corp. sel. tract, de pig. et hyp., pag. 2. 



(3) JJo'aellui; tractatus de pignoribus et hypotkecis, cap. a. 



(4) Salmasius de raodo usurarum , pag. 538. 



(5) Martinius in lexico verb. pig. 



(6) Vossius in etymologico, verb. pig. 



(7) Scaliger in Scaligeranis posterioribus. 



