(61 ) 



quae mala tandem Pontifices permovisse videntur, ut torneameDta omnino 

 prohiberent (1). ' 



Sed ut redeamus ad nobilitatem , bellorum sacrorum opportunitate magis 

 ordinatam, Lie tandem quacdam erunt subjungenda de equestribus ordi- 

 nibus, qui originem fere (2) siium et florem expeditionibus cruce signa- 

 torum debent. 



Quo tempore illi exercitus prima vice Hierosolyma erant potiti, illic 

 nosocomium S. Johannis dictum invenerunt , in quo quilibet Christiani 

 peregrinatores, sive aegrotantes, sive vulnerati, paterno more curabantur. 

 Horum , hospitalariorum subinde appellatorum , virtute adeo fuit percul- 

 sus Gothofredus Bullionensis , ut ipsis statim subvenire statueret illustris 

 sui praedii Montboirii , quod in Brabantia possidebat, dono (3), quod 

 exemplum deinceps plurimi dicuntur seculi (4). Brevi sub Raimundo 

 Dupuio ordo ille hospitalariorum , a cura vel sic tamen aegrotantium non 

 remittens, perpetuae sacrae militiae sese dicavit, atque per omne tempus, 

 quod durarunt bella sacra et usque ad ultimum Hierosolyma? excidium, 

 formidolosos sese Sarracenis bostes obtulerunt (5). Post tot virtutis et 

 pietatis praestita documenta, ita omnium Christianarum gentium amorem 

 et reverentiam in se converterunt , ut multis innumerisque donis ubi- 

 que, ut et in nostris regionibus cumularentur (6). 



Semel equitum religiosorum perspecta utilitate, templariorum illus- 

 trissimus ordo ad tuendam Palaestinam, et ad defendendas Christianorum 

 in Oriente possessiones est institutus. Mox perinde ac Johannitarum , 

 hie opibus crevit, et in plurimis Belgii civitatibus liberaliter multis bonis 

 est ditatus. Tandem vero, postquam opibus suis Regibus in suspicionem 

 venerat , ( periculosum enim sceptro splendidiorem ensem gerere ) , in 



(i) Variiis hat Pontificum prohibitiones cxcussit Boehmer I.e. c. 3. 4. in notis. Ducange , 

 Dissert., c. ia4 seqq. 



(a) Johanuilas non excepi, quandoquidem ante bella sacra quidem exstiteral ordo, reli- 

 giosus autem non vero equestris. 



(3) Vertot 1. c. I. 58. 



(4) Will. Tyr. iu Gest. Dei per Francos ad a. 1181. 



(5) P'ertot 1. c. I. 66 seqq. 



(6) Dicuntur 19,000 maneriorum habuisse ap. Matth. Paris, 4i7, cit. ap. Regenbogen, 

 88, vid. nota IX. 



