(62) 



concilio Viennensi Allobrogum summer urn criminum, ut videtur, colore, 

 ipsius iiiteritus pronunciatur, cui rei in primis Philippus Pulcher Fran- 

 ciae Rex, innumeris ordinis divitiis fortassis inhians, fovit. 



Quid non mortalia pectora cogis 

 Auri sacra fames?" 



Sub iisdem vero tenebris , quae veram miseri illius interitus causam 

 obtegunt , in patria nostra ipse interitus latet. Fabulosa quidem exstat 

 de eorum Scaldiae ceede memoria, cui vero aut nulla aut minima saltern 

 fides est adhibenda (1). Quod tamen constat hoc est , eorum luxuriam 

 et illecebras , merito an immerito nescio , in proverbium abiisse ; eos 

 deletes, eorumque bona in Hospitalarios sive Melitenses translata fuisse (2). 



Tandem equites Teutonicos ne praeterniittamus , quorum celeberrirnus 

 ordo a demum 1190 iustitutus est, quorumque contra Sarracenos pro- 

 batam virtutem baud uno loco nee parce laudarunt scriptores. Inde 

 benigne ubivis excepti sunt muneribusque ornati ; nonnullae quoque 

 fuerunt in Belgio horum equitum, quorum ordo hodieque existit, Bal- 

 liviae, eorumque Prasfecti latissimas suas per totam patriam possessiones 

 gloriari poterant (3), nee raro iis, in debellandis incultis Borussis, prsesto 

 nostrates fuere (4). 



Prseterquam quod hi ordines recentius institutis ordinibus exempla 

 erant(5), eo potissimum valuer unt, ut ad certiorem rationem compo- 

 nerent nobilitatem, quae ante bella sacra, ut ssepius animadvertimus, 

 baud multum erat definita, quaeque cum nova sive diplomatic;* nobili- 

 tate baud difiiculter forsitan confusa fuisset, nisi nomina, insignia gen- 



(1) IFagen. 1. c. III. 196 seqq. 



(2) Dippl. 1. c. Miraei. Moreiy 1. c. voce Templiers, vid. etiam nota. X. 



(3) De Iribus his ordinibus cons, etiam Moshelm, Ecclesiastics; hist., t. II. cent. 12. P. I. 

 c. i. et nota XI. 



(4) Wagen. III. 262. 



(5) Hi ordines recenliores fuere S. Jacobi, S. Antonii, horti Hollandici, vulgo de Hol- 

 landschc tutn, et Velleris Aurei, de quibus vidd. Van Leeuwen, Batavia illustrate, 1. ap. 

 Van Pabst \. c. EtNalez. op de Vaderl. hist., 198 - 199 et in pr. Byv. III. 77, 78, 1078659. 

 Cf. flaraeus I. c. 4o8. Hccrcit, 224. 



