(38) 



est sensu proprio, auimi nostri status, honestati aut fidei alterius secure 

 incumbentis ; ubirjue terrarum hsec animi aflfectio conveutionum fuit 

 fundamentum , quibus homines sola probitatis opinione perducti , sese 

 niutuo obligarent, sine ulla soleraiiilatis formula. Ac Romani, qui om- 

 nium virtutum , inquit Sextns Caecilins, maxime et praecipue fulem 

 coluerunt (1), talia pacta slrictissime observari voluerant, fiduciam pro 

 fundamento totius formulae hypothecariae statnentes. 



At quamvis utriusque finis sit creditoris securitas , tamen , fiduciam a 

 pignore maxime differre , ex eo intelligitur , quod de utriusque discri- 

 mine dixit Isidorus } unde fiducife notio quodammodo consequitur : 

 pignus , inquit, cst quod propter rem creditam obligatur , cujus rei 

 possessionem solam ad tempjts consequitur creditor; fiducia est cum 

 res aliqua sumendae mutuce pecunice gratia mancipatur vel in jure 

 ceditur (2). Unde quantum sua indole suisque efiectibus fiducia pigiiore 

 firmius prasberet securitatis genus facile cernitur , quum in boc nou nisi 

 possessio traderetur; in ilia dominurn, adeo ut creditor ex jure quiritium 

 dominus fieret, sicque inajorein securilatem habere posset nullam. 



Sed, ut ad Isidori fragmentum redeam, non satis accurata juris fidu- 

 ciae ( de contractu enim hucusque nondum dicimus ) hide fluit notio : 

 boc quidem verum est , rem mancipatam , vel in jure cessam fuisse , et 

 ita dominium ex jure quiritium, potuisse transferri; sed ita dicendo 

 uescio quomodo a simplici in jure cessione vel mancipatione dignosci 

 poterit fiducia, quum tamen trita res est, utrumque inter magnam esse 

 difFerentiam ; ut igitur hujus loci sit longius progredi. 



Debitor, qui creditor! propter obligations securitatem pignus consti- 

 tuere volebat, rem ei suam mancipio dabat vel in jure cedebat, ita ut 

 dominus fieret ex jure Quiritium , addita tamen euni in finem fiducia , 

 ut creditor, solutione facta , fiduciam (rem mancipatam) remancipare 

 teneretur : unde negotio fiduciae nomen. 



Sed quaasitum est, an fiducia nova esset piguoris species? Aflirmat 



(1) Aul. Cell. noct. attic. 20, i. 



(2) Isidorus orig. , lib. V. cap. 26. 



