(95 ) 



Hie ampla forte exspectatur disputatio de inventis magnete et charta, 

 deque molis alatis, sive molendinis, qua? vento aguntur, quorum origo 

 bellis sacris a plerisque atlscribitur: at de his polius tacemus, quura vires 

 deficiaut, deficiat etiam audacia, cum viris clarissiniis doctissimisque , 

 lion i in inventorum originem in dubium vocanlibus, in arenam descen- 

 ded. Verum quod ad molendina altinet, liorum, Raepsaelius scribit, 

 se priinam mentionem in decretahbus saeculi XTI factam invenjsse (1). 

 De eorum usu in patria nostra constat, ea sub finem ejusdem saeculi in 

 Hannonia et Flandria nota usitataque fuisse (2). POITO videri posset sculp- 

 tura et statuaria e bellis sacris incrementum cepisse , cum in primis in 

 ornata. Graecorum Imperatorum sede multa antiquitatis elegantissima mo- 

 numenta servata , a Latinisque reperta legamus , sed coeco eorumdem 

 furore pleraque, quod valde dolendum, destructa. Maxima: militum parti 

 sacra? reliquiae , quarn monumenta , plus cordi fuerunt : artis autem de- 

 core nonnulli forte capti artifices illam domi paulo magis excolere cce- 

 perunt. Saltern bellorum sacrorum aetale sepulchra oruatioribus signis 

 instructa videinus. Conspiciantur exempli gratia Tbeoderici marmoreura , 

 Lovanii constitutum, et Henrici II, Brabanliae Ducum, sepulchra (3). 

 Haud potuit etiam , quin architectura emendaretur , ornatioremque Italorum 

 Graecorumque aedificiorum structuram plurimi omni studio iinitari nite- 

 rentur. Mercatores maxime , pulchris spectatis Constantinopolis , Ptolemai- 

 dis aliarumque urbium aedificiis, reduces nihil potius cerlo habuerunt, 

 quam aedes suas deformes adornare majoreque splendore informare, quod 

 studium ad ditiores praesertim homines brevi manare debuit (4). Hinc 

 castellorum sola Italorum, Orientaliumque omnino sectilia referre ccepe- 

 runt pavimenta, et nobiles miro varioque tesselato opere etiam parietes 

 de novo (nam ars exsoleverat plane) decorare (5), atque hortos insuper 

 suos peregrinis arboribus et plantis instruere (6). 



(O Rnepsaet 1. c. , II. 438. 



(a) Id. 43g. 



(3) Butkens, 1. 198, 339. Vidd. effigies ibid. p. 201, ao3. 



C4) Cf. ffee.-en, 4oo - 4oi. 



(5) ran Wyn, Hist. AvondU II. 62. 



(6) Id. g4. De Reiffenberg 1. c. ia8. 



