(11 ) 



Denique Nero, quum per quinque priores annos, Senecae ac Burrlii 

 dud u, imperium bene gessisset, postea , Agrippina matre interfecta , 

 qaemadmodum in omnes, ita in siimmos quoque in Republica et Literis 

 viros crudelissime saeviit (1), et ne magistro quidem Senecae pepercit, uti 

 videbimus inposterum. Licet autem versibus pangendis inde a pueritia 

 operam dedisset, et, quum imperator esset, ne ludicrae tantum suae artes 

 innotescerent j poeseos ac literarum quoddam studiurn affectaret, sapien- 

 tiaeque doctoribus, Tacito narraute, tempus impertiret post epulas , ut 

 contraria asseverantium discordiae eruerentur; bacc taraen omnia nonnisi 

 ludendi atque oblectandi caussa egit: adeo etiam bospes fuit in literis, ut 

 ad orationes in senatu dicendas Senecae ei opus esset eloquentia (2). 



Ilisce igitur de Caesarura negligentia, ab oinui fere humanitatis studio 

 aliena, expositis, jam videamus. quid hac aetate ipsi et docentes et dis- 

 cenles ad philosopbiae incuriam conlulerint. 



V. Maximopere hac aelate expetebatur scholasticorum turba, quos rhe- 

 tores vocabant, quorum professio paulo ante Ciceronis tempora in urbem 

 introducta, majoribus tarn parum placuerat, ut, M. Crasso et Domitio 

 censoribus, claudere ludum impudenliae jussi essent. Jam vero pueri et 

 adolescentuli frequentes in scbolas illorum deducebantur, in quibus non 

 facile dixisses 3 utrum locus ipse , an condiscipuli , an genus studiorum 

 plus mali ingeniis afferret. Nam in loco nibil erat reverentiae, neque 

 praeceptores quidem ullas crebriores cum auditoribus suis fabulas babe- 

 bant, quam de histrionali favore et gladiatorum equorumque studiis. In 

 condiscipulis nibil erat profectus, cum omnes pueri inter sese pari secu- 

 ritate dicerent atque audirentur. Ipsae vero exercitationes magna ex parte 

 contrariic erant, et materiis abborrentibus a veritate declamatio adbibe- 

 batur (3). 



MM li<> autem magis perniciosi erant eo tern pore philosophies doctores, 

 quorum niagna manus e Graecia Romam et Italiam inyaserat (4) , ex 

 genere puta eorum, de quibus Seneca dixit, eos Grammaticis invidentes 



(i) Tacit. Ann. XIV. i5. Suet. Ner. c. 16. i. f. et 3y. 

 (a) Tacit. Ann. XHI. 3. XIV. 6. Suet. Ner. 5a. 10 t u. 



(3) II. IT ita enarrat Ami. Dial, de C. C. E. c. 39 ct 35. 



(4) Sen. de Brev. vit. c. i3. 2. 



