(13) 



calarentur, vel aliquis pluvius intervenisset dies, quern perdere liceret(l): 

 quod si qui adhuc in philosophorum scholis sedebant paucissimi (5), hi 

 I id TIC 1 1 ic, ni nomine magnifico segne otium velarcnt, altioribus se dabant 

 studiis (3), neque propositum aflerebant ad praeceptores suos, animum 

 excolendi , sed ingenium (4). De quibus haec narrat Seneca (5) : Quid 

 ergo? non novimus quosdam, qui multis apud pbilosoplium annis per- 

 sederint, et ne colorem quidem duxerint? Quidni noverim? perti- 

 nacissimos quidem, et assiduos ; quos ego non discipulos philosophorum , 

 sed inquilinos, voco. Quidam veniunt, ut audiant, non ut discant; 

 sicut in thealrum voluptatis caussa, ad delectandas aures oratioue, vel 

 voce, vel fabulis, ducimur. Magnaru hauc auditorum partem videbis, 

 > cui philosophi schola diversoriuiu otii sit. Non id agunt, ut aliqua illo 

 vitia deponant; ut aliquant legem vitae accipiant, qua mores suos exi- 

 j> gant; sed ut oblectamento aurium perfruantur. Aliqui tamen et cum 

 pugillaribus veniunt; non ut res excipiarit, sed ut verba, qua? tarn sine 

 profectu alieno dicant, quam sine suo audiunt (6). Quidam ad niagni- 

 iicas voces excitantur , et transeunt in afFectum dicentium , alacres 

 vultu et aniiiiii; nee aliter concitantur, quam solent Phrygii tibicinis 

 sono semiviri, et ex imperio furentes. Bapit illos instigatque rerum 

 pulchritudo , non verborum inanium sonitus. Si quid acriter contra 

 mortem dictum est, si quid contra fortunam contumaciler; juvat pro- 

 tinus, quae audias, facere. Afliciuntur illis: et sunt quales jubentur, si 

 ilia animo forma permaneat , si non irnpetum iusignem protinus popu- 

 lus, honesti dissuasor, excipiat. Pauci illam, quam conceperant, men- 

 tem domum perferre potuerunt." 



VI. Verum enimvero, quaa de miserrimo philosophise stalu atque con- 

 dilione ea teinpestate diximus, uon ita sunt accipienda et intelligenda , 

 ac si nulli omnino fuissent viri, qui inter sequales insanissimos et corrup- 

 tissimos, turn ingenio sublimi veraque rerum cognitione ac pulchri boni- 



(O Quset. Nat. VII. 3a. i. (2) Ep. 76. 3. 



(3) Tacit., Hist., IV. c. 5. (4) Sen. Ep. 108. a3. 



(5) Ep. 108. 5. tqq. Cf. Meiners, p. a58 *qq. Bergman, p. 66 aqq. 



(6) Cf. Ep. eadem 34. 



