(22) 



reddidit. Quantum autem solatii in solitudine ista ac calamitate reporta- 

 veril e pbilosopbia et astronomia , hisce tradit verbis : proinde dum oculi 

 mei ab illo spectaculo, cujus insatiabiles sunt, non abducantur, dum 

 mihi lumen solemque intueri liceat, dum cseteris inhserere sideribus, 

 dum orlus eorum, occasus, intervallaque et caussas investigare velo- 

 cius meandi, vel tardius, spectare tot per noctes Stellas micantes, et 

 alias immobiles, alias non in magnum spatium exeuntes,sed intra suum 

 se circumagentes vestigium, quasdam subito erumpentes, quasdam igne 

 fuso perstringenles aciem , quasi decidant, vel longo tractu cum luce 

 multa prsetervolantes ; dum cum bis sim et coslestibus , qua bomini 

 fas est, immiscear ; dum animum ad cognatarum rerum conspectum 

 y> teridentem , in sublimi semper babeam : quantum refert mea , quid 

 calcem?" (1) et alio loco: aQualem me cogites, inquit, accipe: laetum 

 et alacrem velut optimis rebus ; sunt autem optima? , quum animus 

 omnis cogitationis expers operibus suis vacat; et modo se levioribus 

 studiis obleclat , modo ad considerandam suam universique naturam , 

 veri avidus insurgit. Terras primum, silumque earum quserit. Deinde 

 conditionem circumfusi maris , cursusque ejus alternos et recucsus : 

 tune quidquid inter ccelum terrasque plenum formidinis interjacet, 

 perspicit, et hoc tonilribus, fulminibus, veutorum flatibus, ac nimbo- 

 rum nivisque et grandinis jactu tumultuosum spatium: turn paragratis 

 humilioribus ad summa prorumpit, et pvilcherrimo divinorum specta- 

 culo fruitur, aeternitatisque suae memor, in omne quod fuit, futurum- 

 que est omnibus saeculis, vadit." (2). 



II. Tandem Agrippina, ne malis tantum facinoribus innotesceret , uti 

 ait Tacitus, laetumque in publicum rata ob claritudinem studiorum Se- 

 necae, exsilii veniam et simul praeturam (3) pro eo impetravit. Revocatus 

 igitur est, ut Domitii Neronis pueritia tali magistro adolesceret (4). 

 Deinde, quum Nero ad imperium accessisset , in juventute illius regunda 

 cum Afranio Burrho honesta ac nobili concordia ita conspiravit (5) , ut 



(i) Consol. ad Helv. IX. i. (a) Ibid. c. ult. 7 s<j. 



(3) Qusesturam jam ante exsilium gesserat. Consol. ad Helv. XVII. 



(4) Ann. XII. 8. C5) Ann. XIII. a. 



