(26) 



nobis fingere possimus : (( Numquam ego fortunae credidi, etiamsi vide- 

 retur pacem agere : omnia ilia, quae in me indulgentissime conferebat, 

 pecuniam, honores, gloriam, eo loco posui, unde posset ea sine motu 

 raeo repetere. Intervallum inter ilia et me magnum habui. Itaque 

 y> abstulit ilia, non avulsit." (1). 



Quodsi quis in eo reprehendat, non semper ad severa ilia morum prae- 

 cepta, quae scriptis suis consignavit, vitam actionesque composuisse , is 

 cogitet velim, primum communem animi humani imbecillitatem , cujus 

 sane non erat expers Seneca; deiri tempora, quibus vixit, infelicissima ; 

 postremo homines , quibuscum turn in aula turn in urbe vitam agere 

 debuit, perditissimos , ipsius denique modestam ac frequentem obtesta- 

 lionem, se nondura adeptum esse sapientiam, sed, (uti asseverat,) inter 

 mala adhuc volutari plurima, quamobrem non esse, quod ad formulam 

 quasi exigatur suam; nam turn demum, ut dictis facia respondeant, ab 

 ipso flagitari debere, si eo quidem pervenisset, quo procedere sibi pro- 

 posuisset (2). At vel sic tamen suspicere eum atque admirari non oportet: 

 digna enim fuit ilia natura", quomodo ait Quinctilianus, (3) quae 

 tneliora vellet, quae, quod voluit, effecit." Sed defensionem ejus 

 suscipere, hujus disputationis non fert propositum ; et certo supervaea- 

 neum quoque videri possit , quum virorum eruditorum plures , in his 

 cumprimis Lipsius (4), Niischelerus (5), Conzius (6), Diderotus (7) et 

 Reinhardtius (8) a criininationibus , falso plurimum in ipsum allatis , 

 Senecam defendere conati sint. Quomodocunque vero de ejus vita judi- 



(1) Cons, ad Helv. V. 4. 



(2) De vita beata. XXIV. 4. Cf. tolus hie libellus inde a cap. XVII - XXV. el Ep. 27. 

 Ep. 67. 2. Ep. 78. 12. (3) Inst. Oral. X. i. 



(4) In Vita Senecse operum edit, praemissa; et in Manud. ad Sloicam Philos. I. diss. XVIII. 

 p.. 678 sqq. et alibi. 



(5) In L t A. Seneca der Sitlenlehrer , caet., de quo libco illud sane dolendum est, quod, 

 non ad finera perductus est. 



(6) In Comment, de Senecaj vita et moribus versioni Germanicz Consoll. ad Helv. et ad 

 Marc, adjecta ; in qua nou nimio certe studio de Seneca judicium ferlur. 



(7) In Essai sur les regnes de Claude et de Neron et sur les mceurs et les ecriU de 

 Seneque. Operum t. VIII et IX. 



(8) In opusculo laud. 



