(31 ) 



devicesimo (1). Cujus in latrones animaclversuri, uiugna et excelsa , si 

 UK ii In uon simulala, vox : vellem nescire literas! " occasionera scribendi 

 imprimis dederat : ut in Lono igilur proposito pergat liorlatur Seneca, 

 verens forsilan et proevideus id, quod postea accidil, quuin, retecla ejus 

 natura, foras erumperet immariis saevilia; quare dementia? pukhriludi- 

 nem, crudelitatisque turpitudinem ei oslendit (2). Laudes, quas Neroni 

 in hisce tribuit, eo saltern tempore non falsa fuerunt, quibus fortasse 

 quoque , ut eadem , quam inire cceperat , via progrederelur , tamquam 

 cogere eum voluit. Egregiae sunt borum librorum dotes, turn orationis 

 simplicioris y turn argutnenti gravissimi respectu : tractantur enim princi- 

 pia, quibus imperium bonuiu , mite ac clemens inniti debeat. Prinmm 

 naluram dementia: babilumque et unde nascatur demonstrat, dein ejus 

 ulilitateru ostendit ac priucipein insigniter ornare; ultimum vero, quo- 

 modo ad bane virtutem perducatur animus, eamque usu suam facial, 

 nobis nunc legere non contingit. Ceterum in variis niultisque definitio- 

 n iln is proponendis, ac decretis scholae contra adversaries strenue defen^ 

 dendis, acerrimum agit Stoicum. 



VIII. De vita beata. 



Hoc opuscule ostendere in animo babebat, quid sit vita beata , efe 

 quomodo ad fines bonorum perveniatur: beatam vitam in virtute esse 

 posilam planum facit; sed bane externa non spernere, si accedant. Quibus 

 Stoae defensionem contra Epicureorum dubia inserit ; et simul suam 

 ipsius caussam contra inimicoruai ,. opes et vitam objectantium , convicia 



(O Cf. I. 9 . . .. 



(2) Cf. Muretus. Ibid. p. io4. Fuhrmann. Ibid. p. 473. et Nlitcheler. p. 100 aq. Suspicio- 

 iicin hanc a vero non omnino abhorrere et ex omni horum librorum consilio ac ralioue et ex 

 duobus praserlim locis apparel, quorum alter est 1. i. 6 sq., ubi Difficile, ait, hocfuisset, 

 si non uaturalis tibi ista bonitas esset, ted ad tempos surata. Nemo enim pot est , personant 

 diu fi-rrr. Ficta cito in naturam suam recidunt : quibus verkas subest , quaeque ( ut ita dicara ) 



ex solido enascuutur, tempore ipso in majus meliusque procedunl nee enim periculum 



ast, ne te suhita (ui capiat oblivio et ilia, nihil jam bis accedere bonis posse, nisi ut 



perpetua sint." Alter autem II. a. a : Prater id, quod benefaclis dictisque luis quam 

 familiarissimum esse te cupio, ut, quod nunc ualura et impetus est, fiat indicium." Cff. 



duimus cap. przc. n. II. 



