(32) 



fortiter et sapienter agit. Scripta est haec defensio ad Gallionem fratrem , 

 frigescente Neronis in ipsura favore. Celsa et erecta sapientiae inonita ac 

 prascepta in ea literis consignavit , dum tamen non celat , difficile esse 

 negotium, haec vita exprimere, neque hoc quidem in sapientibus semper 

 occurrere. 



IX. De fragmento : de otio out secessu sapientls. 



Licet de tempore, quo scriptum sit hoc fragrnentum, vel de occasione 

 ejus, consiliove nihil certi statui queat, ipsum taraen arguinentum indi- 

 care rnihi videtur, fuisse editum a Seneca tempore illo, quo a publicis 

 secesserat rebus, otioque utili fruebatur: omnia enim ita in eo comparata 

 sunt, ut hisce ad quendam ex amicis, otii hujus caussam ac rationem ex 

 prseceptis Stoicorum scire cupientem, respondere potuerit. In quam opi- 

 nionem me pra3sertim adduxit ipsa materioe dislributio et verba, qtiibus 

 altera hujns divisionis pars continetur : ut possit hoc aliquis , emeritis 

 jam stipendiis, profligatae aetatis, jure optimo facere et ad alios aclus 

 animum referre : virginum Vestalium more, quae, annis inter officia 

 divisis, discunt sacra facere, et quum didicerunt, docent:"(l) dein 

 haec, qua? capite sequent! (2) leguntur: potest ergo et ille, cui omnia 

 adhuc in integro sunt, antequam ullas experiatur tempestates, in tuto 

 subsistere et protinus se commendare novis artibus: et illud beatum 

 otium exigere, virtutum cultor, quae exerceri etiam a quietissimis pos- 

 sunt" denique et haec fortasse : Quid ergo est, quare tale otium non 

 con venial bono viro, per quod futura saecula ordinet, nee apud paucos 

 concionetur, sed apud omnes omnium gentium homines, quique sunt, 

 quique fuerunt 1 " (3). Post ea , quae disputavit de republica , ad quam 

 possit accedere sapiens , in quorum initio desinit liber , sine . dubio et 

 alterum illud adjecit, seniorem a reipublicae tractatione secedere posse et 

 in otio vivere, quibus probabiliter nonnulla de se ipso adjecit. Ceterum 

 ad virorum doctorum plurium (4) sententiam accedo , quibus hoc 

 a7ro<T7rx<r//.aTiov partem effecisse videtur libri singularis , quo Stoicorum 

 decrelum de otio sapientis defenderit. 



CO C. XXIX. 2. (2) 4. (3) C. XXXII. 12. 



(4) Mureti, Lipsii, Fabricii et Ernesti apud Ruhk. in Praef. ad vol. I. edit. Sen. p. 12. 



