eatenus dissentire liceat, quod non quidem negaverim, non onmia liabere 

 ea , quae in epistolis proprie desiderares , sed magis esse dissertationes 

 varii arguraenti ad Lucilium scriptas, non tainen concede, literarum 

 comrnercium et assiduum quidem inter viros illos non fuisse de argu- 

 mentis philosophicis. Ex ipsis enim epislolis patet rescripsisse Lucilium, 

 et srepius cujusdam ab hoc dicti, ex literis, quibus rescripserat, depromti, 

 mentionem injicit Seneca et ad quaesliones varias, in illis proposilas, res- 

 pondet (l)j turn in ep. CXVIII diserte memorat illud, de quo inter se et 

 amicum erat conventum quodammodo, hunc scripturum , ipsum vero 

 rescripturum esse; epist. porro L initio literas Lucilii post multos demum 

 menses a se acceptas esse refert; epist. dein XXIV Lucilio , de eventu 

 judicii, quo erat implicatus, sollicito responded, quid denique est quseso, 

 cur v. g. in epist. LXXXVI de villa Scipionis scribal , et de plantandis 

 arboribus , caet. ? Licet igilur ad Lucilium , quern ope philosophise ad 

 rectam placidamque mcntem exhortatur et subinde excitat (2), sed licet 

 ad hunc Epistolre revera scriptac et identidem missse esse videantur, eas 

 tamen hoc niaxime consilio literis commisit, ut foras ederet; quod eo 

 magis lactandum, quoniam in omni fortassis antiquilate tah'um epistola- 

 rum scribendarum primus et unus auctor fiiit Seneca. Nam etiamsi Pla- 

 tonem, Epicurum , aliosque, epistolas philosophicas coraposuisse constat, 

 tamen non id egisse eos patet, ut idem, quod Seneca , inirent consilium (3). 

 Ea prseterea est harum epistolarum, si res disputatas spectes, praestantia, 

 ut et ceteras, ex antiquitate nobis relictas, epistolas omnes, si Ciceronia- 

 nas exceperis, facile superent (4), et inter ipsa Senecae scripla opus ejus 

 sint primarium. Omnes enim fere materias, quse ad philosophiam refe- 

 runtur, in iis attigit, ne Dialecticis quidem exceptis; universa autem 

 pro more suo ad vitam bene agendara contulit. Denique non praeter- 

 mittendum est, non omnes epistolas actatem tulisse, nam A. Gellius (5) 

 laudat quacdam ex libro XXII epistolarum , quse in deperditis stint. 



(i) Vidd. exempli caufisa exordia Ep. 72, Ep. 88, Ep. 89, Ep. 108, exordium libri d 

 Provid. Cf. tfauta, ibid. p. 11 sq. 



(a) Cf. Ep. 34. a. (3) Vid. Ruhk. in Przf. I. p. 6 *! 



C4) KiM. 1. 1. p. 5 sq. (5) Noct. Alt. XII. 2- 



