(46) 



quod nos ad ilia diligenter sancteque servanda adducat ac quasi cogat, 

 heec igitur multaque alia melius ostendit. Ipsi autem persuasissimum erat, 

 perpaucos omnino futures esse, qui eo perveniant, ut se supra liumana 

 velut extollendo, prorsus similes evaderent sapienti , qualem sibi infor- 

 niabant antiquiores; hinc quoque factum est, ut, quum severum esse in 

 semet ipsum prasciperet , simuJ vero in dijudicandis aliorum hominum 

 actionibus ad summam sequitatem et humanitatem adhortaretur. 



De animi denique immortalitate longe alia docuisse atque liuic placito 

 majus ad virtutem et honestatem addidisse momentum , suo loco videbimus. 



CAPUT QUARTUM. 

 XXII. De SeneccB philosophica oratione. 



Quomodo de ipsa sua philosophia varia atque omnino contraria, cum 

 \eterum, turn recentiorum judicia experlus est Seneca, sic de philoso- 

 phica ejus oratione aestimanda et olim et etiamnunc quam longissime a 

 se invicem discesserunt homines eruditissimi. Alii enim in hac nescio quid 

 amceni, venusti, salsi, excelsi se videre putarunt; alii contra omnia de- 

 primere, spernere, nauseare sategerunt. Nobis pro virili quidem parte de 

 ejus in elocutione vitiis ac virtutibus paucis disputare est animus. Quod 

 ad vitia altinet, in sententiis argutias et tumorem , in numeris autem 

 negligentiam interdum animadvertimus ; quare orationis simplicitalem 

 illam et aequabilitatem concinnitatemque, quales in Cicerone videmus, apud 

 ilium desideramus ssepenumero. Quodsi in horum vitiorum caussas inqui- 

 rimus, ea fere omnia ex temporum, quibus vixit, conditione oriunda esse 

 videntur, uti luculenter ostendit Reinhardtius (1). Primum mulla illi ex 

 palaestra declamatoria haeserunt , judice Erasnio (2) ; dein , quum poe'sis 

 lunc excoleretur potissimum , ipse quoque ad poetarum lectionem ingenio 

 suo impelleretur , his ita velut innutritus est, ut, spreta solutae orationis 

 sjinplicitate , ad poeticum quendam colorem in hac etiam affectandum 

 facile adduci posset. Hinc factum quoque esse videtur, ut in pluribus 



(0 In Opusc. laud, inde a pag. i4 - a3. (2) In Prasf. laud. 



