(53 ) 



de Providentia Stoicoruni placila de Deo et de Falo explicans, suo ple- 

 raque judicio exposuisse nobis videtur. Demetrii Cynici, de quo vidimus , 

 dicta admirabilia duo , non sine magna honoris significalione , in hoc 

 opusculo refert. 



XXX. Libri septem de Beneficiis. 



Si Chrysippum exceperis (1) tarn Graecorum, quara Romanoruin primus 

 fuisse videtur Seneca, qui huic de Beneiiciis loco singulare volumen des- 

 tinaret. Non tamen a veteribus locus fuit omissus; vel euim in suis libris 

 de Ofliciis propriam huic sedem assignabant, quomodo ipsum Chrysippum 

 et Hecatonem Rhodium, Panaetii discipulum , (quein in his libris laudat 

 Seneca,) fecisse, admodum probabile est; quod autem de Cicerone con- 

 stat : vel eliam qui de Gratia agerent , quales Theophrasti et Cleanthis 

 libros TSf} j^ufiTo? recenset Diogenes Laertius (2) ; verumtamen illi , 

 quum de effectu liberalitatis , uti videtur, exponerent , ipsam quoque 

 caussam negligere non poterant: vel denique in hunc quoque locum in- 

 cidebant, qui universam morum doctrinam traclarent (3). 



Ex his igitur omnibus quaedam desumere potuit Seneca ; et diserte 

 quidem nunciipat Platonem (4), Epicurum (5) Chrysippum, ex cui us 

 libris de Beneficiis plura in suas partes vocavit (6), ut et Hecatonem, 

 saepius item laudatum (7) ; Cleanthem (8) porro et Bionem Borystheni- 

 tam (9). Quaedam denique ex Arislolele expressit (10). 



(i) Hunc de Beneficiis de indnstria s. rip.sis> uegat Ruhkopjius in Praef. , vol. IV. p. la ) 

 quod nobis secus videtur, Meiiagium sequeulibus, qui ad Diog. Laerl. , VII. aoa. p. 345 , ex 

 Seneca de Benef. , I. 3. 3. recte hoc conjecit, quara seiileuliam comprobuveruut Wytlenb., 

 Auiinadv. ad Plut. de Recta Aud. Rat., p. 4i. . t. I. p. 385, et Baguelus in doctiuimu 

 Com in. de Chrysippo; p. 33y sqq. in Ann. Acad. Lovan. , vol. IV. an. 1822. Pralerea 

 1. III. c. 22. i. ex Clirysippi libro de Concordia -xifl cftntitt Seneca non hausisse videlur ; 

 quern librum ex Athentea , VI. p. 267. t. II. p. 5u sq. Schweigh. aflert Rulit. a. h. I. linn 

 quia dubius est liujus libri tilulus, tura vero qiioniam ex Diog., VII. 199. suspicatur Schwtig- 

 haeuserus Bagueto laudatus, p.3i, verum hujus libri tilulum fuisse De Similibus, sive irifl ifttittt. 



(a) V. 48. VII. i 7 5. (3) Cf. RuAJk. Praf. laud. I. 1. 



(4) IV. 33. L (5) III. c. 4. 



(6) I. 3. 3 sqq. 8 et 9. ibid. c. 4. 4. II. 17. 3. c. a5. 2. 



(7) I. 18. 2. c. 21. 3. (8) V. c. i4. i sq. VI. c. n. i-3. c. la. i. f. 



(9) VI. 7. i. dc quo philosopho apud nostrates disputavit Hoogvliet V. D. quern ride, p. 57. 



(10) HI. 7. 3. ibique Ruhk. IV. 29. ull. a. q. Vid. Lips. 



