(66) 



suis" (1). TJnde videre licet, illnm quantum ad virtutem pietatemque 

 colendas momentum physiologicis insit disputationibus, perspexisse. Ad 

 imbecillitalem autem humanam attendens, numquam quoque neglexit, 

 hisce disquisitionibus nonnulla adjicere , quibus animus melior reddere- 

 tur : omnibus enim, ita ait, rebus, omnibusque sermonibus aliquid 

 salutare miscendum est. Quum imus per occulta naturae, quum divina 

 tractamus, vindicandus est a malis suis animus, ac subinde firman- 

 dus : quod etiam erudilis, et hoc unum agentibus necessarium est: 

 non ut effugiamus ictus rerurn : undique enim tela in nos jaciuntur: 

 sed ut fortiter constanterque patfamur" (2). Seneca igitur, de cujus 

 merilis in physices parteni illam, quam empiricam vocamus, supra satis 

 vidimus, quid existimaverit de theoretics partis capitibus primariis, 

 nempe de Deo, de fato, de mundo, et de auirni immortalitate, et qua 

 quidem in re a Stoicis antiquioribus discesserit, qualique vinculo religio- 

 nem et virtutem conjungere conatus sit, indagemus. Antequam vero ad 

 haec transeamus , monendum esse duxi , rne in iis omnibus exponendis 

 diligenter cauturum a reprehensione , qua ista arguantur , sive non co- 

 Lserere, sive alterum ex allero rite non sequi , sive inter se pngnare, 

 sive denique ridicula esse: quod luculenter, at forsitan nimis cupide, a 

 Miris doctis, prsesertim a Cudwortho, Tiedemanno, Meiriersio et Tenne- 

 manno, factum est; et sane nobis, meliori, immo optima, luce fruen- 

 tibus , nil facilius est , quam notiones , quas sibi veteres de hisce 

 rebus informaverint , existimationibus nostris ac judiciis ad absurdum 

 reducere. Quibus paucis prsemonitis , primum videamus de universa 

 Physices divisione, quam proposuit Seneca. 



Stoicorum eos (3) sequutus est , qui Physiologiam dupliciter divide- 

 rent, in corporalia scilicet et incorporalia, quarum partium quaeque in 

 sua iterum distribuebatur capita : dein , omissa ulteriori incorporalium 

 divisione (4) , ad corporalia dispartiunda transiit , nempe in ea , quae 



(1) Praef. Nat. Quaest. praemissa inde a 5 - 10. Cf. Werner, p. 44 - 55. 



(2) Nat. Quaest. II. c. 69, i. sq. 



(3) Alii enim aliter dividebaut. Vid. Diog. Laert. , VII. i32 sq. Tiedem. , system. 

 Ibid. p. 47 sq. 



(4) Ad iutuc rem non altendisse videtur Wernerus, quare p. 53 duo, quas revera suut 



