(75) 



quo utraque rerum raulalio fieret, nil determinat Seneca, dicit lantum : 

 utrumque fit, quum Deo visum ordiri meliora, vetera finiri. Aqua et 

 ignis lerreuis dominantur. Ex his ortus , ex his interitus est. Ergo 

 quancloque placuere res novae mundo (Deo), sic in nos mare einittitur 

 desuper, ut fervor ignis, quum aliud exitii genus placuit" (1). Berosi 

 Clialdaei Astronomicam his de rehus opinionetn nobilem simpliciter retulit, 

 alque, omissa ejus computatione, quam Mathematicis forsitan reliquit, 

 quippe consilio suo in scribendis Quaestionibus Naturalibus non consen- 

 tanea, liujus tantum summam dedit (2). Ceterum, quum major sit inun- 

 datione conflagratio , totumque universum hac pereat , per se patere 

 videtur, illam minoribus temporum intervallis locum habituram, et lan- 

 dem in rerum omnium fine exustionem. Postrernum in caussas inunda- 

 tiouis et diluviorum in genere alicubi (3) inquirens, varias illius caussas 

 assumsit, quoniam enim ornnis turn naturae ratio ad exitium generis 

 humani quasi cousentiet, simul et imbres cadent, et flumina increscent, 

 mariaque , refractis revulsisque claustris , profluent (4) , terra denique 

 mota in humorem solvetur : sic omnia naturam adjuvabunt, ut natura 

 constituta peragantur (5). Generation autem varias utriusque exitii caus- 

 sas assumsit: ueque enim, inquit, ex una tauta est pernicies" (6). 

 Caussam denique illam, qua: in x.7rvpu><ret Stoicis veteribus placuerat, ad 

 xtzTUKA.vtrfJi.'bv quoque transtulit , hoc modo : sive animus est mundus, 

 sive corpus , natura gubernanle , ut arbores , ut sata ; ab initio ejus 

 usque ad exitum quicquid facere , quicquid pati debeat , inclusum 



est: origo enim mundi non minus solem et lunam, et vices 



siderum, et animalium ortus, quam quibus mutarentur, continuit. In 

 >. his fuit inundatio , quae non secus quam hiems , quam aestas , lege 

 mundi venit. Fiet autem inundatio , quum eo pervenerint vitiorum 

 homines, ut in deteriora non supersit magister; et quidem vel pars 



(i) L. 1. c. 28. 7. Cf. Ep. 71. i4. (3) Ibid. c. 39. i sq. 



(3) O. 1. ibid, inde a cap. 37 usque ad fiuem. (4) Ibid. c. 37. 3. 



(5) Ibid. c. 39. 4. 



(G) Ibid. i. Quamobrem errare videtur Koelerus in Disquis., p. 328. et in Animadr. , 

 p. 466 existimaus, Senccam inundationis caimam pluvia tantum adscribere. 



