(79) 



sine dubio assumsit argumentum illud Pylliagoricutn , quo probare ani- 

 raoruin immortalitalem conabatxir, et quo indicabat, in mundo niliil 

 exstingui, sed vicibus descendere etresurgere; omnia, quse perire viden- 

 tur, mutari; aiiimutn igilur aeque exire debere, ut redeat (1). Alterum 

 ejus argumentum est, quo ex divina animi origine ejus scternilatem col- 

 ligit (2). Tertium denique, quod non leve apud ceteros quoque Stoicos 

 momentum babebat, consensus est bominum, aut timenlium Inferos, aut 

 colentiurn (3). Stoicorum autem immortalitati , quse usque ad conflagra- 

 tionem mundi extenditur, firmiter credidisse videtur (4), licet ipsum 

 juvaret de aeternitate animorum , ex sententia Plalonicorum , quairere, 

 immo credere: credebam enim, inquit , facile opinionibus magnorum 

 virorum, rcm gralissimam prouiittentium magis, quam probantium": et 

 quamvis rationes et descripliones reliquorum pbilosophorum somnium 

 dixerit, bellum tamen ipsi videbatur (5). Neque etiam in ipso placito flue- 

 luavit, quamquam illud diversarum sectarum rationibus accommodare et 

 confirmare studuit. Etenim sentenliam Platonis de animorum post baric 

 vitam statu subinde sequulus, argumentis tamen ejus nusquam usus est. 

 Quodsi nonnullis locis, praesertirn in consolationibus , nota ilia conclu- 

 sione disjuncta, sivedilemmate, utitur, ut ostendat, mortem non in malis 

 esse ducendam , sive animus noster post mortem inleriturus sit , sive 

 permansurus, diligenter animadvertendum est, ad id, quod supra jam 

 significavimns , quodnam scilicet in bis Senecse fuerit consilium , cui 

 scripserit , quosve consolatus fuerit : nam ad horum turn personam se 

 accommodans , varias rationes his admovet , ut quaracumque tandem 

 rationem sequantur, tamen intelligant, non esse dolendum (6). Jam vero 



(1) Ep. 36. 10. sq. Ep. 71. t3. Ep. 108. 20 sq. Cf. Jenneman o. 1. , p. 176 q. 



(2) Consol. ad Helv. XI. 7. q. (3) Ep. 117. $ 5. 



(4) Vid. v. c. Cousol. ad Marc. XXVI. 6. 



(5) E|>. 102. iuit. Cf. Lips. Pbys. III. n. et Conzii Abhandl. supra land., p. 90 sq. 

 apud. Ruhkopf. a h. 1. 



(G) Vid. U'yttcnb. is Uisj. de Imniort. animi, sett. XII. in Opunc. Uud. ibid. p. 661.. 

 .<ij. imprimis p. G58 sq. Hie Senecam docte et acute ab iuconslantiie vilio liberavit, quod qui- 

 dem iniquius iu hoc decreto dedita opera ei afliuxisse uobis videtur Meinersius in Conim. , quo 

 Stoicorum sentcntie de animarum pott mortem statu et fatis illuitrantur. ID Verm. Phi!. 

 Schr. , vol. II. lade a p. 280 sq. 



