(80) 



videamus , ipsi de hujus decreti praestantia ac vi ad mores emendandos 

 perquam persuasum fuisse ; quod uti aliis locis egregie expressit , ita 

 hunc animorum post mortem statum ptilchre descripsit, venusteque satis 

 cum partu hominis comparavit in loco illo, ubi : Quum venerit, inquit, 



j; dies ille, qui mixtum hoc divini humanique secernat; corpus hie, ubi 



iuveni, relinquam; ipse me diis reddam. Nee nunc sine illis sum, sed 



gravi terrenoque delineor carcere. Per has rnortalis aevi moras illi me- 



y> liori \itae longiorique proluditur. Quemadmodum novem niensibus 



tenet nos maternus uterus, et prarparat lion sibi, sed illi loco, in quern 



videmur emitti , jam idonei spiritum trahere , et in aperto durare ; 



sic per hoc spatium, quod ab infanlia patet in senectutem , in alium 



naturae maturescimus partum. Alia origo nos exspectat, alius rerum 



status. Nondum coelum, nisi ex intervallo pati possumus. Proinde 



intrepidus horam illam decretoriam prospice; non est auimo suprema, 



)> sed corpori. Quicquid circa te jacet rerum, tarn hospitalis loci sarcinas 



)) specta; transeundum est. Excutil redeuntem 'natura , sicut intrantem. 



Non licet plus eflerre , quam intuleris; immo etiam ex eo, quod ad 



\ilam altulisli, pars niagna ponenda est. Detrahetur tibi haec circum- 



jecta, novissimum velamentum tui, cutis; detrahetur caro et suffusus 



sanguis discurrensque per totum ; detrahentur ossa nervique , firma- 



menta fluidorum ac labentium. Dies iste, quern tamquam extremum 



reformidas, aeterni natalis est. Depone onus! quid cunctaris, tamquam 



rion prius quoque, relicto, in quo latebas, corpora, exieris? Hasres, 



reluclaris; tune quoque magno nisu matris expulsus es. Gemis, ploras; 



et hoc ipsum flere , nascentis est. Sed tune debebat ignosci : rudis et 



imperitus omnium veneras; ex maternorum viscerum calido mollique 



fomento emissum afflavit aura liberior , deinde offendit durss manus 



tactus; tenerque adhuc, et nullius rei gnarus, obstupuisti inter ignota. 



Nunc tibi non est novum , separari ab eo, cujus ante pars fueris ; 



aequo animo membra jam supervacua dimitte, et islud corpus inhabi- 



tatum diu pone. Scindetur , obruetur, abolebitur. Quid contristaris ? 



Ita solet fieri ! Pereuntsaepe velamenta nascentium. Quid ista sic diligis, 



quasi tua? Istis opertuses ! Veuiet, qui te revelet, dies, et ex coiitubernio 



