(81 ) 



fcedi altjne olidi ventris educat. Ilinc nunc quoque tu , quantum 

 i. notes subvola ; cansque eliam ac necessariis cohaere ut alienus. Jam 

 liinc altius aliquid sublimiusque meditare. Aliquando tibi naturae arcana 

 )> retegentur, discutietur ista caligo, et lux undique clara percutiet. Ima- 

 )> ginare tecurn, quanlus ille sit fiilgor, tot sideribus inter se lumen mis- 

 centibus. Nulla sercnum umbra turbabit; aequaliter splendebit omne 

 coeli la 1 1 is; dies et nox aeris infuni vices Mint. Tune in teuebris vixisse 

 te dices, quurn totarn lucent lotus adspexeris; quatn nunc, per angus- 

 tissitnas oculorum vias, obscure intueris, et tamen aduuraris illam jam 

 procul. Quid tibi videbitur divina lux , quum illam suo loco videris? 

 II. ic cogitntio niliil sordidum aninio subsidere sinil, mini bumile, mini 

 crudele. Deos rerum omnium esse testes ait; illis nos approbari, illis 

 in futurum parari jubet, et acternitatein proponere ; quam qui mente 

 concepit, nullos horret exercitus, non lerrelur tuba, nullis ad timorem 

 minis agitur" (1). Animi denique purgationem esse statuit , qua post 

 mortem in superioribus aeris regionibus a viliis et terrenarum rerum re- 

 liquiis liberatus , in sublimeni setberem abeat : hoc autem a Platonicis 

 assumserit (2). 



PARS QUINT A. 



DE ETHICA. 



I. Ad illam denique philosophise partem accedimus, in qua potissimum 

 excelluit Seneca, atque omnibus semper temporibus meritas sibi paravit 

 laudes, quippe qui altam atque sublimem firmiter mente conceptam tene- 

 bat cogitationem , omnes hominum de rebus quibusvis disquisitiones , 



(j) Ep. ioj. J 23. Cf. de orani hoc arguroenlo Werne riu , p. 74-80. 

 (a) Consol. ad Marc. XXV. i. Cf. If^yttenb. 1. 1. p. 660. 



II 



