( 86 ) 



Defensa hacdivisione, observat, ex his tribus inter se junctis copulatis- 

 que vitam deinura consentientem virtutibusque respondentem , qualem 

 volebant Stoici, enasci: Tune enim, ait, vita sibi concors est, ubi actio 

 non destituit impetum, impetus ex dignilale rei cujtisque concipitur ; 

 proinde remissus acriorque, prout ilia digua est peti" (1). 



Animadvertere practerea nobis liceat , tertiani hujus divisionis partem 

 {ere non nisi monilionum genera continuisse \ideri, utpole quae in ipsa 

 actione tempora docebat, et quando quidque, et ubi, et quemadmodum agi 

 deberet : nam idem ferine de praecepliva parte dixit Seneca, nempe dare 

 earn propria cuique personae praecepta , et marito suadere , quomodo se 

 gerat adversus uxorem; patri, quomodo educet liberos; domino quomodo 

 servos regat. Quodsi esset verum, ista divisio priorern illam in se couli- 

 neret, non vero ejus partern tantum contemplativam. Verum haec mitti- 

 mus, ad ipsius Senecse properantes argumenta , quibus Etbices partitio- 

 nem duplicem defendit: et primum quidem de priori hac parte videamus. 



CAPUT TERTIUM. 



DE ETIIICES PARTE CONTEMP L AT I VA. 



Defensio viae ac rationis illlus , qua per decreta et scila 

 traditus doclrina morum. 



V. Erant in philosopbis, qui partem irstpcutenxfy solam reciperent, ce- 

 teras, quasi extra utilitatis terminos vagantes, relinquerent (2). Hos vero, 



lit mox ipse auctor significat, praecedere debet actionem. Nee Schweighaeusero , viro niagno , 

 concedimus, nihil magnopere obstare, quominus credaraus, in ordiue docendi prasmissum fuisse 

 caput de Actionibus, alteri de Impetu. Seneca ( quamquam hoe argumeiito non iisus est Schweig- 

 haeuserus) in iis quidera, quae dcinceps sequuntur rerum articulos , \. e. locum de Actionibus 

 secundo loco posuit; id autera fecisse videtur, quouiam sententia hoc flagitabat; ne scilicet vo- 

 cabulum rerum repeteret. Verum enim ipse se hanc discipline tractandas rationem non probare 

 diserte scripsit in Ep. g4. $ 34 sq. ubi: Prasterea, inquit, ipsum de bonis malisque judicium 

 confirmatur officiorum exsecutione , ad quam prcecepta perducunt. Utraque enim inter se 

 consentiunt : nee ilia possunt prcecedere, ut non hoec sequantur; et hcec ordinem sequuntur 

 suum : unde apparel ilia praecedere" 



CO Ep. 89. S i4. (2) Ep. 9 4. J i. 



