(87 ) 



qui antiquam poetarum et septcm illorum sapientum prudentiam proba- 

 bant, Stoicorutn autem et omnino eorum , qui quasi odicinas instruxe- 

 rant sapientiac , adversarii erant ; bos igitur doctius, et ad rem accommo- 

 dalius, quam Aristonem (1), falli ostendit Seneca , ac neminem, nisi qui 

 smimiiini prius totius vilae complexus sit, de parte dernum suadere posse (2) 

 demonstrat. 



Primum salutaria praecepta ad rectas actiones et per has ad beatam 

 vitam non semper perducere , boc modo contra islos probare conatur. 

 Tale quid in iis tantum contirigit , quorum animum pravae nondum oc- 

 cupurunt opiniones, quique, etiamsi recte faciant, se tamen recte facere 

 uesciunt. Non potest enim quisquam, nisi principiis formatus prudenter 

 et diligenter positis, et tola ratione compositus, omnes officiorum nunie- 

 ros exsequi , ita ut sciat, quatido quidque oporteat, et in quantum, et 

 cum quo, et queinadmodum. Ilonestas quidem actiones et praeceptis fieri 

 non negabat, sed prseceptis tantum, boc vero secus. 



Turn ut praecepta arti vitse suflicere ostenderent adversarii , et boo 

 autumabant: ceteras quoque artes praeceptis ad instilutionem perficien- 

 dam contentas esse." Ad quod respondit : aliarum arlium et liujus 

 dissimillinia est conditio ; omnes enim reliquse circa instrumenta \ilss 

 occupatae sunt, haec circa omnem vitam. In illis excusatius est, volun- 

 tale peccare, quam casu; in bac maxima culpa est, sponte delinquere." 

 Ad b?ec artes quoque pleraeque, et contemplativae omues, non pracepta 

 tantum babent, sed et decreta sua ; philosopbia , sive quod idem est sa- 

 pientia vel virtus, quum et spectet simul agatque, quorumcunque prae- 

 ceptorum non fuerit tradita ratio , ea parum fundamcnti ac virium 

 I Kiln ;ni l. necesse est. Decreta sunt, quae totam vitam noslram non solum 

 comprebcndant , sed et tucantur : borum igitur cum praeceptis eadem 

 est inter se comparatio , quam babent elementa cum corporibus sive 

 tnembris , quorum caussae sunt. 



cc Autiqua ilia (ita deinceps perbibebant,) sapientia sententiis , ceu 



(1) Judico Meinersio in Gesch. der Eth, t. I. p.a63, qui de tolo hoc arguuento, omniuo 

 i>t confcrendus. 



(2) Eg. g4. ibid. 



