(96) 



honesta sequi volentibus , quorum autem affectus contumaciter seepe 

 parent (1). Noverat enim, in taliuni hominum potestate non esse, nulli 

 omnino affectui servire, quocirca cupiditates in longinquum mittere non 

 posse, sed tantutn in viciuum collocare , quoniam excludi prorsus non 

 patiebantur : pro optirao igitur minime malum habebat , neque istos ad- 

 hortabatur , ut neminem ni B i sapientem sequerentur aut ad amicitiarn 

 attraherent : quamquam ubi istum invenirent, quern tot secula qusere- 

 bant? (2) Universe igitur hunc inter et assectatores sapientiee diversi 

 generis distinguebat, sive inter virum bonum primce notae, puta sapien- 

 tem, et secundtB (S} , vita obtingit illi beata, huic, inchoata sapientia , 

 tolerabilis (4) 5 utpote cui , ad virtutem tendenti , etiamsi multum jam 

 processit, opus tamen est aliqua fortunae indulgentia, dum inter bumana 

 adbuc luctalur (5). In ipsis quoque sapientiae ternuJis magnum esse dis- 

 crimen necesse babebat fateri ; quare cum quibusdam , nee nou cum 

 Epicuro (6) , in tres classes eos divisit : prima est eorum , qui nondum 

 habent sapientiam, in tantum lamen jam profecerunt, ut in vicinia ejus 

 cousisterent; hi omnes jam cupiditates vitiaque deposuerunt , quae erant 

 complectenda , didicerunt ; sed illis inexperta adhuc est liducia , bonum 

 suum nondum in usu habent : secunda eorum est, qui et maxima animi 

 vitia atque affectus expulerunt , sed ita, ut illis securitatis suae non sit 

 certa possessio ; possunt enim in eadem relabi : tertium illorum genus 

 extra multa et niagna vxtia est , sed non extra omnia : in quorum nu- 

 iiierum si admitteretur , bene secum actvim iri modeste existimabat. 

 Magna, inquit, felicitate naturae, magnaque et assidua intentione stu- 

 dii , secundus occupatur gradus : sed ne hie quidem contemnendus est 

 color tertius. Cogita, quantum circa te malorum; adspice, quam nullum 

 sit nefas sine exemplo , quantum quotidie nequitia proficiat , quantum 

 publice privalimque peccetur : intelliges satis nos consequi , si inter 

 pessimos non sumus" (7j. 



(i) De Benef. II. 18. 4. Cf. Ep. i3. 4. 



(z) Cons, ad Helv. XVI. 7 sq. De Tranqu. An. X. 5, ibidemque VI. i. 



(3) Ep. 4a. i. (4) Ep- 16- * 



(5) De Vita beata, XVI. 2. (6) Ep. 62. a sq. 



(7) Ep. 75. 6. Cf. Ep. 71. 53. Consol. ad Helv. V. a sq. et Werner, p. 85. 



