(97) 

 CAPUT QUARTUM. 



DE ETHICES PARTE PRJECEPTI VA. 



IX. II. re pars, popularis et ad communem intelligentiam accommo- 

 data, ipsa oilicia pra:scribit, et praecepta, ad vitam regendam utilia ac 

 necessaria, tradit. In qua ita excelluit Seneca, ut cum ex antiquitate, 

 turn ex recentiori aevo, scripta philosophica vix ulla invenias, quae cum 

 ipsius operibus hac in parte comparari queant , quaeque ad generosam ac 

 mil tilrrn indoleui homines incitent tantopere, et peue velut cogant; turn 

 ad domandos afl'ectus, et ad animi moderationem in secundis rebus, in 

 adversis ad securitatem et constantiam tarn firmiter admoneant, atque ut 

 Deo et natures pareant, adhortentur; in quibus denique tanta bominum 

 rerumque humanarum inveniatur cognitio experientia innixa (1). Ut 

 haec igitur omnia rite exprimeremus, utque philosophi uostri in hanc 

 partem meritis debitum pracconium tribueremus , plurima ipsius scripta 

 fere describenda nobis essent : quod quuui bujus disputationis ii minis 

 excederet longissime , praecipua tantum , quaeque nobis quidem egregia 

 imprimis visa sunt, praecepta enumerare, satis babituri sumus. Sed prius 

 operae pretium sit videre, quomodo preeceptionis suain quasi provinciam 

 contra Aristonem tuilus sit. 



Defensio partis praeceptivce adversus Aristonem. 



Aristo Chius, uti vidimus, bane partem levem, immo supervacuam 

 esse exislimaveral, quoniam, qui summi boni constitutionem bene ink-I- 

 lex it ac didicit, is, quid in quaque re faciendum sit, sibi ipse facile 

 praecipiet. Hanc vero sententiam , tarn presse arcteque elatam , baud 

 amplexus est Seneca : contra , dedita opera , illam refutavit , singulatim 

 ea persequutus , quae hac de re scripserat Arislo, in epistolis fortasse ad 

 Cleanthem (2). Ad quae vero antequam transeamus , pauca quaedam prae- 



(1) Cf. Buhle op. 1. p. 47. 



(2) Cf. Diog. Laert. VII. i63. et RuAi. ad 2. tp. g4. 



i3 



