(101 ) 



exigunt. Atqui sapientiee prascepta finita esse debent et certa, quia rerum 

 terminos novit ilia. Ergo prascepliva ista pars submovenda est." 



De niaxiinis et neccssariis rebus infinite esse pnecepta jure merito 

 negavit Seneca; prescepla igitur generalia suflicere statuit ad ea etiam, 

 quae tempora, loca , personae exigant, in quibus tenuis admodum et 

 exigua est differentia, unicuique in facto dijudicanda. 



Inter insaniam earn, ita rursus Aristo, quam medici , publicauique , 

 quam philosoplii curare student, nihil interest, nisi quod ilia morbo 

 laborat, baec opinionibus falsis. Si quis furioso praecepta del, quomodo 

 loqui debeat, quomodo procedere, quomodo in publico se gerere, quo 

 inodo in private; erit ipso, quern monebit, insanior, ipsa scilicet furoris 

 caussa removenda est. Idem accidit in anirno, cujus tamquam furorem 

 nisi discutias, vana sunt monenlis verba." 



Adversus bacc animadvertit Seneca : dissirnilem esse rem : nam si in- 

 saniam sustuleris, sanitas reddita est; sin vero falsas opiniones exclusi- 

 mus, non stalim sequitur rerum agendarum dispectus. Sed fac sequi , 

 rectam tamen de bonis malisque sententiam corroborabit adtnonitio. 

 Denique ne insanos quideni frustra monueris, pula eos, qui curari possunt. 



Postremo loco occurrebatur ab Aristone: pliilosopbia dividitur in 

 scientiam et babitum animi. Illam qui didicit, nondum sapiens est, nisi 

 animus in ea, quae didicit, quasi transfiguratus est. Tertia vero pars ista 

 pracipieiidi ex utroque est, et ex decretis, et ex liabitu; est itaque 

 supervacua ad implendam virtutem, quum duo ilia sufliciaut." 



His Seneca opposuit sequentia : isto n>odo consolatiouem, adliortalio- 

 iicin et suasionem supervacaneas esse , quin ipsa m aigumentationem ; 

 nam et bsec, ait, ab babitu anirni compositi validique proficiscuulur , 

 suntque etiam ex utroque genere. Sed sequent! praesertim raliociniiv 

 praeclare probavit pliiloso]>hus iioster, sibi longe diversam, immo melio- 

 rem, de philosophia, ejusque fructu et utilitale esse sententiam , quam 

 Aristoni : observavit enim , Lstud , quod hie docebat, jam perfecti esse 

 viri ac summain consequuti felicitatis humanse ; ad haec autem tarde 

 perveniri, interim etiam imperfecto, sed proficienli, demonstrandam esse 

 in rebus agendis viam. Quodsi boc, etiam sine admouitioue, consequatur 



