(109) 



id aclum est, ut salvi essemus, uon ut delicati (1). Licet insila uobis sit 

 corporis nostri caritas, ej usque tutelam geramus, non tamen serviendum 

 illi, verum indulgendum aliquantum. Qui ad corpus suum omnia refert, 

 corporique servit, is multis sen ire dieatur. Sic gerere nos debemus, 

 non tamquam propter corpus vivere debeamus, sed tamquam non pos- 

 simus sine corpore. Agatur ejns diligentissime cura ; ita tamen, ut, 

 cum exiget ratio, quum dignitas, quum tides, mittenduni in ignes sit. 

 Nihilominus , quantum possumus, evitemus incomtnoda quoque, non 

 tantum pericula." (2). Hanc igitur opt imam ac saluberrimam vitae 

 formam servare jubet, ut corpori lantuai indulgeamus, quantum bona; 

 valitudirii satis est; et corpus quidem tractandum est durius , ne aniroo 

 male pareat : cibus famem sedet , polio sitim exstinguat , veslis arceat 

 frigus, domus munimentum sit ad versus ea, qua? corpori inimica sunt 

 et iufesta : ornamenta ornnia supervacanea contemnamus : cogitemus 

 denique, nihil esse praeter animum mirabiJe (3). 



De offlcio cupiditatibus imperandi. 



XVI. Omnia licet foris resonent ; dum intus nibil lumultus sit , 

 dum inter se non rixentur cupiditas et timor, dum avaritia luxuriaque 

 non dissideant, nee alterum vexet. Nam quid prodest totius regionis 

 silentium, si aflectus fremunt: ilia tranquillitas vera est, in quam bona 

 mens explicatur (4). Animus noster modo rex est, modo tyrannus: rex, 

 quum honesta intuetur. salutem commissi sibi corporis curat, et uihil 

 illi imperat turpe, nihil sordidum ; ubi vero impotens, cupidus, deli- 

 catus est , transit in nomen detestabile ac dirurn et fit tyrannus (5). 

 Inter studia versandum est et inter auctores sapienliae, ut quaesila dis- 

 camus, nondum inventa quecrauuis. Siic eximendus animus ex miser- 

 rima servitute in libertatem asserilur (6). Et ideo ad rerum actus ex- 

 citandi, ac tractatione bonarum artium occupandi sumus , quotiens nas 



male babet inertia, sui impatiens Numquam vacat lascivere 



districlis; tiibilque tarn certum est, quam otii vitia negotio discuti." 



(O Ep. 119. i3 et i5. <j. (a) Ep. i4. i. q. (5) Ep. 8. J 4. q. 



(4) Ep. 56. $ 5. s<j. (5) Ep. ii4. $ ai. (6) Ep. io4. $ iG. 



